/ تفسیر- هشدار درباره تکرار نکبت 2 در فلسطین

مسئولان سازمان ملل با هشدار درباره اینکه رژیم صهیونیستی در صدد به راه انداختن نکبت ۲ در غزه است اعلام کردند، اسرائیل از قطع ارتباطات و اینترنت برای سرپوش گذاشتن جنایات خود استفاده می‌کند

یک مسئول سازمان ملل در گفتگو با روزنامه انگلیسی فایننشنال تایمز درباره وقوع «نکبت 2» در غزه در سایه صحبت‌های مسئولان آمریکایی از «منطقه امن» در غزه هشدار داده و اعلام کرد نتایج ارزیابی‌های سازمان ملل نشان می‌دهد که اسرائیل اجازه نخواهد داد آوارگان در غزه به شمال این منطقه برگردند. اسرائیل می‌گوید که در جنوب غزه به دنبال رهبران حماس می‌گردد و این یعنی اخراج ساکنان این منطقه ازآنجا.

نکبت 2 به تعداد زیادی از آوارگانی اشارت دارد که در نتیجه اجرای راهبرد زمین سوخته و تخریب عمدی ساختمان ها و منازل فلسطینی های ساکن غزه بوجود امده است و تعداد آن ها به بیش از یک میلیون و چهارصد هزار نفربالغ از کل دو میلیون و 300 هزار سکنه غزه بالغ می شود.

مسئولان این رژیم بارها به اخراج دسته جمعی آوارگان غزه و اسکان آن ها در صحرای سینا در مصر و یا اخراج آن ها به کشورهای عربی و اروپایی اذغان کرده اند.

در عین حال مستنداتی مبنی بر چشمداشت رژیم صهیونیستی به ذخایر نفتی و گازی کشف شده در سواحل غزه افشاء شده است که ابعاد دیگری از اهداف پشت پرده این رژیم از تحمیل جنگ بر غزه آشکار می کند و نشان می دهد که این رژیم برنامه اشغال غزه را از قبل از عملیات طوفان الاقصی در دستور کار داشته است.

بر این اساس می توان گفت همان فجایعی که بعد از اشغال فلسطین در سال 1948 به وقوع پیوست اکنون نیز قابل تکرار است و این بدین مفهوم است که ابعاد جنگ غزه تنها به غزه محدود نخواهد شد. 

روز نکبت یک سرآغاز یک بحران انسانی ۷۵ ساله برای فلسطین است. بحرانی که به چند جنگ و منازعه بزرگ میان اعراب و رژیم صهیونیستی منجر شد.

با خروج نیروهای بریتانیایی از فلسطین در نیمه شب چهاردهم ماه می ۱۹۴۸، تاسیس دولت اسرائیل اعلام و روند اشغال شدت گرفت. چند ساعت پیش ازخروج آخرین نیروهای بریتانیایی، اعلامیه استقلال اعلام شد. بنابراین روز نکبت یک به فردای تاسیس رژیم صهیونیستی و آواره‌شدن صدها هزار فلسطینی اشاره دارد.

در طول روزهای بعد از روز نکبت در سال ۱۹۴۸ حداقل ۱۵ هزار فلسطینی شهید و ۷۵۰ هزار فلسطینی از کشورشان اخراج شدند. این رقم بیشتر از نصف جمعیت فلسطین در آن زمان بود. در مجموع ۷۰ درصد فلسطینی‌ها اخراج یا مجبور به ترک خانه‌های اصلی خود شدند.

البته شمار فلسطینی‌هایی که پیش از تاسیس رژیم اسرائیل از سرزمین‌هایشان خارج شده بودند  تا ۳۵۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود. طبق برخی دیگر از مستندات در کمتر از ۶ ماه، از دسامبر ۱۹۴۷ گروه‌های مسلح صهیونیست حدود ۴۴۰ هزار فلسطینی را از ۲۲۰ روستا بیرون کردند.

بنا به آماری که در سال ۲۰۰۹ منتشرشد، تعداد پناهندگان و نوادگان فلسطینی‌های اخراج شده که حالا در کشورهای مختلف پراکنده شده‌اند به بیش از هفت میلیون نفر می‌رسد.

با شروع اشغال رسمی فلسطین در بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۰ بیش از ۵۳۰ شهر و روستای فلسطینی تخریب شد. بسیاری از این تخریب‌ها به این دلیل رخ می‌داد که فلسطینی‌های آواره نتوانند به خانه‌های خود بازگردند. در طول ۷۵ سال اخیر بیش از ۱۰۰ هزار فلسطینی با گلوله مستقیم به قتل رسیده و یک میلیون نفر نیز به عناوین مختلف بازداشت شده اند.

روزنامه «هاآرتص» در سال ۲۰۲۱ از این واقعیت پرده برداشت که از زمان تاسیس دولت اسرائیل از انتشار میلیون‌ها سند  مربوط به قتل‌عام‌ها جلوگیری شده است.

با توجه به این پیشینه تلخ و هولناک از عواقب نکبت یک می توان گفت احتمال اینکه رژیم صهیونیستی بعد از کوچاندن مردم غزه در تدارک کوچاندن مردم کرانه باختری به اردن و یا کوچاندن اعراب اسرائیلی از اراضی اشغالی سال 1948 باشد دور از انتظار نخواهد بود.