Эрони исломӣ дар остонаи фаро расидани шаҳодати сайидуссоҷидин “Зайнулобидин” - имом Саҷҷод (а) дар сӯгу мотам аст.

Имрӯз (чоршанбе) ҳаштуми шавволи 1440 ҳиҷрии қамарӣ мусодиф бо 12 июни соли 2019 мелодӣ, солрӯзи тахриби қабристони Бақиъ дар Мадинаи Арабистон ба дасти ваҳҳобиёни Оли Сауд аст.

Яке аз шоирон ба номи Иброҳим ибни Аббоси Сулӣ ба хидмати он ҳазрат омад ва имом ба ӯ даҳ ҳазор дирҳам дод, ки номи худаш бар он зарб шуда буд.

Иброҳим ибни Аббос гуфт: Ҳаргиз надидам, ҳазрати Ризо алайҳиссалом бо сухани худ касеро биранҷонад ва ҳаргиз надидам, сухани касеро қатъ кунад, то ӯ суҳбати худро тамом мекард ва ҳаргиз муҳтоҷеро рад накард ба қадре, ки қудрат дошт.

Зуҳди Имом Ризо алайҳиссалом

Сафири Фаластин дар Теҳрон, аз мавозеи Раҳбари муаззами Инқилоби Исломӣ ва давлати Эрон, алайҳи Амрико ва режими саҳюнистӣ қадрдонӣ кард.

Ҳазрати Ризо алайҳиссалом ба намози аввали вақт бисёр аҳаммият медод, зеро намози аввали вақт рамзи ҳушёрӣ ва диндорӣ ва тавваҷуҳи фарди мусалмон ба Худованд ва маънавиёт аст ва касоне, ки муқид ба намози аввали вақт бошанд, маъмулан аз назари динӣ ва маънавӣ дар рутбаи волое қарор мегиранд.

Ҳазорон нафар аз намозгузорони ҷумъа дар саросари Эрони исломӣ бо маҳкум кардани иқдоми раисҷумҳури Амрико дар робита ба муаррифии Қудс ба унвони пойтахти режими сохтаи Исроил таъкид карданд, ки ба ормони озодии Қудси шариф пойбанд хоҳанд монд.

Қуръон дар тавсияе куллӣ ба паёмбар (с) мефармояд:یَا أَیُّهَا الرُّسُلُ کُلُوا مِنَ الطَّیِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا؛

Бодимҷон ба ҳар мизоҷе созгор аст ва меъдаро тақвият мекунад.

Баракат дар зиндагӣ мавзӯе аст, ки дар фарҳанги исломӣ ба унвони як асл шинохта шуда ва омилҳои зиёде дар он дахолат дошта ва робитаи мустақиме бо чигунагии истифодаи дуруст ва муносиб аз неъматҳои илоҳӣ дорад.

Хонавода ҳастаи нахустини ташкили сохтмони ҷомеа ба шумор меравад ва авомиле чун ишқу муҳаббат ва отифаро дар вуҷуди инсонҳо решадор менамояд.

Анор барои пешгирӣ ва дармони бисёре аз бемориҳо, аз ҷумла, баста ва танг шудани рагҳо ва шараёнҳои бадан (атеросклероз), саратон ва ҳамчунин кӯмак ба тӯли умр ва кунд кардани вокунишҳои пир шудани селулҳо таъсироти фаровоне дорад.

Фалсафаи биъсати паёмбарон ва ба табаъи онон имомон алайҳимуссалом барои тарбияти нуфуси башар ва иртиқо бахшидан ба маротиби олии маънавият будааст.

Имом Ризо алайҳиссалом фарде кушодачеҳра ва хушбархурд буд.

Имом Ризо алайҳиссалом пас аз шаҳодати падари бузургвораш, дар соли 183 ҳиҷрӣ, дар 35-солагӣ уҳдадори мақоми имомат шуд.

Пас аз шаҳодати мазлумонаи Алӣ ибни Мусо ар-Ризо (алайҳиссалом) дӯстон ва пайравон мутаваҷҷеҳи зиёрати он ҳазрат шуданд.

Китобҳои мансуб ба Имом Ризо алайҳиссалом

Қуръон ва аҳли байт алайҳимуссалом ҳеч гоҳ аз якдигар ҷудо набудаанд. Бо мутолиа дар сира ва сабки зиндагии аҳли байт (а) дармеёбем, ки Қуръон ва аҳли байт алайҳимуссалом ҳеч гоҳ аз якдигар ҷудо набудаанд ва Қуръон дар тамоми абъоди зиндагии онҳо ҳузур доштааст.

Мутобиқи тавсияҳои пизишкии суннатӣ беҳтарин равиш барои лоғарӣ назорати тағзия ва истифода аз маводи ғизоии муфид унвон шуда аст.