Լիբանանի նորընտիր նախագահի գերակայությունները
Բեյրութում Պաապտայի նախագահական պալատում ունեցած իր անդրանիկ ելույթի ժամանակ, Լիբանանի նորընտիր նախագահ՝ Միշել Աունը խոսել է իր գերակայությունների մասին:2.5 տարվա ընդմիջումից հետո, Լիբանանը նախագահ ունի:Լիբանանը նախագահ չուներ սկսած 2014 թվականի մայիսից: Հոկտեմբերի 31-ին երկրի խորհրդարանը Միշել Աունին ընտրեց որպես երկրի 13-րդ նախագահ: Աունը ստացել է 83 պատգամավորների աջակցությունը, այն դեպքում, երբ հաղթանակի համար 65 ձայն էր անհրաժեշտ:
Նախագահի պաշտոնն ստանձնելուց մոտ մեկ շաբաթ անց, Միշել Աունն խոսել է իր վեցամյա պաշտոնավարության ընթացքում իր գերակայությունների մասին: Վերջին տարիների ընթացքում հատկապես 2013 թվականի մարտին Լիբանանի վարչապետի պաշտոնից Նաջիբ Միղաթիի հրաժարվելուց ի վեր , այդ երկիրը քաղաքական խմբերի տարաձայնությունների ականատես է եղել: Փաստորեն քաղաքական խմբակցություններն իրենց շահերը գերադասում էին ազգային շահերից, ինչի պատճառով 11 ամիս տևեց Թամամ Սալամիի գլխավորած կառավարության կազմի ձևավորումը, որը փոխարինեց Նաջիբ Միղաթիին: Փաստորեն այդ տարաձայնությունների պատճառով այդ երկրում նախագահի պաշտոնը շուրջ 30 ամիս թափուր էր:
Ուստի Միշել Աունը կարևորել է օրենքի լույսի ներքո ազգային միասնության պահպանումը: «Լիբանանի քաղաքական դեմքերը պետք է հարգեն երկրի սահմանադրությունը»,ասել է նա:
Միշել Աունի կարծիքով ազգային միասնության պահպանմամբ և ազգային շահերը գերադասելով կուսակցական ու խմբակցային շահերից հնարավոր կլինի կերտել հզոր երկիր, իրագործել կառուցողական նախագծեր և վերականգնել ենթակառուցվածքները:
Կոռուպցիայի դեմ պայքարը Աունի մյուս գերակայությունն է: Վերջին տարիներին կոռուպցիան, թրաֆիքինգը , սեռական ստրկությունը , տնտեսական արտոնություն ստանալու դիմաց կաշառք վճարելը և աղբի ճգնաժամը Լիբանանի գերխնդիրներից են եղել: Լիբանանի նորընտիր նախագահը Սահմանադրության խախտումը մի տեսակ կոռուպցիա համարելով ասել է,որ երբեք թույլ չի տա որևէ մեկը խախտի Սահմանադրությունը:
Միշել Աունը Լիբանանի անկախության և ազգային ինքնիշխանության պահպանումը համարել է իր կարևորագույն գերակայությունն արտաքին քաղաքականության դաշտում:Լիբանանն աշխարհագրական առումով և Սիրիայի ու Իսրայելի հետ սահմանակից լինելու բերումով մեծ նշանակություն ունի արևմտյան Ասիայում: Հեզբոլլահի նման հզոր խմբակցության ներկայությունը Լիբանանում մեծացնում է այդ երկրի նշանակությունը Միջին Արևելքում:
Եվ այս բոլորը պատճառ դարձան ,որ տարածաշրջանի երկրները ,մասնավորապես Սաուդյան Արաբիան և վերտարածաշրջանային ուժեր ,այդ թվում ԱՄՆ-ն ու Ֆրանսիան մեծ ջանքեր գործադրեն Լիբանանի ներքին գործերին միջամտելու համար: Սաուդյան Արաբիան ,ԱՄՆ-ն և Ֆրանսիան ,որ Սաադ Ալ Հարիրիի գլխավորած «Ալ Մուսթաղբալ» շարժման գլխավոր հովանավորներից են,մեծ դեր են ունեցել Լիբանանում քաղաքական փակուղի առաջացնելու, այդ թվում նախագահ չընտրվելու հարցում:
Ուստի Բեյրութում նախագահական պալատում իր անդրանիկ ելույթում Միշել Աունը կարևորեց Լիբանանի ազգային ինքնիշխանության պահպանումը` առանց օտարների միջամտության և արտասահմանյան կախվածության: