در برنامه " راهی به سوی نور" به بررسی و تفسیر آسان و روان آیات قرآن کریم پرداخته می شود. در این برنامه " راهی به سوی نور" به بررسی و تفسیر آیات قرآن کریم ، سوره فاطر آیه های 9 تا 11 پرداخته می شود .

 بسم الله الرحمن الرحیم

با درود به روان پاک پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی صلّی الله علیه و آله و سلّم و با سلام به حضور شما شنوندگان گرامی، با برنامه ­ای دیگر از "راهی به سوی نور" در خدمت شما هستیم تا با تفسیر آسان و روان آیاتی دیگر از کلام الهی در قرآن کریم آشنا شویم.

ابتدا به تلاوت آیه 9 از سوره فاطر گوش می‌سپاریم:

«وَاللَّـهُ الَّذِی أَرْسَلَ الرِّیَاحَ فَتُثِیرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَى بَلَدٍ مَّیِّتٍ فَأَحْیَیْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا  کَذَلِکَ النُّشُورُ»

ترجمه این آیه چنین است:

«و خداوند است که بادها را فرستاد تا ابری را برانگیزند، پس آن را به سوی سرزمین مرده راندیم و به وسیله آن زمین را بعد از مردنش زنده کردیم، رستاخیز نیز چنین است»

در برنامه قبل، به جایگاه مؤمنان و کافران در قیامت اشاره ای شد. این آیه در پاسخ کسانی که در وقوع معاد شک دارند و آن را امری ناممکن می‌پندارند، می‌فرماید: خداوند در همین دنیا نیز هر ساله در زمستان، درختان را می خشکاند و می‌میراند و در  بهار آنها را زنده می‌کند. رستاخیز شما انسانها نیز همین گونه است.

آیا خدایی که با بهره‌گیری از باد و باران، زمین‌ تشنه را سیراب می‌کند و بدین وسیله اسباب حیات زمین و رویش دوباره گیاهان و درختان را فراهم می‌کند، قدرت ندارد، پس از مرگ، شما را دوباره حیات بخشد و از زمین برآورد؟

از این آیه می‌آموزیم:

1. وزش بادها که ابرها را از روی دریاها و اقیانوس‌ها به سوی سرزمین‌های خشک به حرکت درمی آورند و نیز بارش باران که زمین مرده را جان تازه ای می بخشد و سایر پدیده های طبیعی، هیچکام اموری تصادفی نیستند، بلکه همه به اراده خداوندی است که جهان را آفریده است.
2. نظام هستی دارای برنامه و نظم و تدبیر است و از سوی خداوند و توسط فرشتگان که کارگزاران او هستند، اداره می‌شود.

اکنون به تلاوت آیه 10 از سوره فاطر گوش می‌سپاریم:

«مَن کَانَ یُرِیدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّـهِ الْعِزَّةُ جَمِیعًا إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ یَرْفَعُهُ وَالَّذِینَ یَمْکُرُونَ السَّیِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ  وَمَکْرُ أُولَـئِکَ هُوَ یَبُورُ»

ترجمه این آیه چنین است:

«هر کس خواهان عزت است، پس عزت، همه از آنِ خداست. [تنها] سخنان پاکیزه به سوی او بالا می‌رود و کار شایسته آن را بالا می‌برد؛ و کسانی که برای انجام کارهای زشت نقشه می‌کشند، برای آنها عذاب سختی است و نیرنگ آنان تباه می‌شود»

دنیاگرایان، عزّت خود را در گرو کسب قدرت و ثروت یا وابستگی به قدرتهای حاکم می‌دانند و تمام همّت خود را صرف رسیدن به آن می‌کنند. اما قرآن می‌فرماید: عزت واقعی در گرو وابستگی به خدا، ایمان به او و بندگی اوست. زیرا عزت به معنای نفوذناپذیری و شکست ناپذیری است و جز با اتصال به مبداء خلقت و قادر مطلق، این  ویژگی برای انسان حاصل نمی شود.

ادامه آیه، راه رسیدن به عزت را، داشتن باورهای درست و انجام کارهای خوب و شایسته می‌داند و می‌فرماید: آنچه به سوی خدا بالا می‌رود و انسان را بالا می‌برد، ایمان و عمل صالح است، نه غیر آن/

البته عده ای گمان می‌کنند با مکر و نیرنگ و فریب می‌توانند به عزت دست یابند، در حالی که اگر هم بتوانند در دوره‌ کوتاهی به خواسته‌های نابجای خود برسند، در نهایت نقشه های آنها تباه شده و آنها را به ذلت و رسوایی می‌کشاند.

از این آیه می‌آموزیم:

1. عزت واقعی نزد خداست، نه مردم! چه بسیار کسانی که امروز نزد مردم عزیزند و فردا ذلیل/  اما مؤمن در اوج سختی و مشکلات عزیز است و نفوذ ناپذیر!
2. میان ایمان و عمل رابطه متقابل برقرار است و بر یکدیگر تاثیر دارند. هر یک دیگری را تقویت یا تضعیف می‌کند.
3. هیچ کس با فریب و نیرنگ به عزت پایدار نمی‌رسد.

اکنون به تلاوت آیه 11 از سوره فاطر گوش می‌سپاریم:

«وَاللَّـهُ خَلَقَکُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَکُمْ أَزْوَاجًا  وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَى وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ وَمَا یُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرٍ وَلَا یُنقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِی کِتَابٍ إِنَّ ذَلِکَ عَلَى اللَّـهِ یَسِیرٌ»

ترجمه این آیه چنین است:

«خداوند شما را ابتدا از خاک و سپس از نطفه آفرید. آنگاه شما را  زوجهایی  قرار داد. و هیچ جنس ماده‌ای باردار نمی‌شود و وضع حمل نمی‌کند، مگر به علم او، و هیچ کس عمر طولانی نمی‌کند یا از عمرش کاسته نمی‌شود، جز آنکه در کتاب [علم الهی] ثبت است. این‌ امر  بر خداوند آسان است»

منکران معاد، دلیلی بر عدم امکان وقوع آن از نظر علمی ندارند، بلکه همواره با طرح سؤالاتی، امکان آن را مورد تردید قرار می‌دهند.

این آیه می‌فرماید: اگر در قدرت خدا برای آفرینش مجدّد خود شک دارید، چگونه است که خداوند می‌تواند در دنیا شما را از خاک بیافریند، اما نمی‌تواند در قیامت چنین کاری را دوباره انجام دهد؟

او که همه مراحل خلقت شما را از انعقاد نطفه تا دوران بارداری و زایمان، با علم و تدبیر خود ایجاد کرده و به تمام آنها آگاه است، آیا در قیامت دچار عجز و ناتوانی می‌شود؟

پس از تولد نیز، دوران حیات شما در زمین، چه کوتاه باشد چه طولانی، از تحت قدرت او خارج نیست و همگی در علم الهی ثبت و ضبط است. آیا گمان می‌کنید تجدید خلقت، برای او کاری سخت و دشوار است؟!

از این آیه می‌آموزیم:

1. توجه به منشاء خلقت انسان، موجب می شود که او به قدرت خدا پی ببرد و گرفتار  غفلت و غرور و تکبر نشود.
2. همه‌ انسانها، چه حضرت آدم و چه انسانهای موجود، از خاک برآمده‌اند و به خاک بر می‌گردند.
3. عمر انسان به دست خداست و با علم او عمر بعضی کوتاه و عمر بعضی بلند است.
4. همه ساعات و لحظات زندگی انسان، ثبت و ضبط شده و دارای حساب و کتاب است و در قیامت مدرکی مستند به نفع انسان یا به زیان اوست.

با پایان یافتن این برنامه، شما عزیزان را به خدای بزرگ می‌سپاریم و در انتظار دریافت نظرات و پیشنهادهای شما هستیم. تا برنامه­ ای دیگر و آیاتی دیگر از قرآن کریم، خدا نگهدار.