در برنامه " راهی به سوی نور" به بررسی و تفسیر آسان و روان آیات قرآن کریم پرداخته می شود. در این برنامه " راهی به سوی نور" به بررسی و تفسیر آیات قرآن کریم ، سوره فاطر آیه های 31 تا 35 پرداخته می شود .

   بسم الله الرحمن الرحیم

با درود به روان پاک پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی صلّی الله علیه و آله و سلّم و با سلام به حضور شما شنوندگان گرامی، با برنامه ­ای دیگر از "راهی به سوی نور" در خدمت شما هستیم تا با تفسیر آسان و روان آیاتی دیگر از کلام الهی در قرآن کریم آشنا شویم.

ابتدا به تلاوت آیات 31 و 32  از سوره فاطر گوش می‌سپاریم:

«وَالَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ مِنَ الْکِتَابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ إِنَّ اللَّـهَ بِعِبَادِهِ لَخَبِیرٌ بَصِیرٌ»،

«ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتَابَ الَّذِینَ اصْطَفَیْنَا مِنْ عِبَادِنَا  فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَیْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّـهِ  ذَلِکَ هُوَ الْفَضْلُ الْکَبِیرُ»

ترجمه این آیات چنین است:

«و آنچه از کتاب به تو وحی کردیم، حق و تصدیق کننده کتب پیش از آن است. قطعاً خداوند نسبت به بندگانش آگاه و بیناست»، «سپس این کتاب را به گروهی از بندگان خود که [آنان را]  برگزیدیم، به میراث دادیم.  بعضی از ایشان بر خود ستمکارند و بعضی میانه رو هستند و بعضی به اذن خداوند در نیکی‌ها پیشتازند. این همان فضل بزرگ است»

در برنامه قبل سخن از تلاوت کتاب آسمانی و عمل به دستورات آن بود. این آیات می‌فرماید: آنچه به عنوان قرآن بر قلب پیامبر اکرم نازل شده،  سخن حق است، زیرا از سرچشمه حق، یعنی خداوند وحی شده و با عقل و فطرت انسان نیز سازگار است.

افزون بر آنکه با کتب پیامبران پیشین، هماهنگ و همخوان است، پیامبران قبلی و کتب آنها را تصدیق می‌کند و ایمان به آنها را جزیی از ایمان به خدا می‌داند.

ادامه آیات می‌فرماید:  همه‌ امت اسلامی که به واسطه ایمان به خدا و پیامبر اسلام از میان دیگر مردمان برگزیده شده‌اند، وارث قرآن هستند و باید در مقام فهم و عمل و نشر آن برآیند. اما متاسفانه گروهی از این امت، به خود ظلم کرده و از راه قرآن جدا شده‌اند، گروهی پیرو آن هستند و گروهی در عمل و نشر آن پیشگام جامعه‌اند.  براساس روایات اسلامی، اهل بیت پیامبر که جانشینان آن حضرت بوده‌اند، همان پیشگامان و پیشتازان این عرصه‌اند که امام و پیشوای دیگر مردمان محسوب می‌شوند.

از این آیات می‌آموزیم:

1. در قرآن، سخن باطل، گزافه یا خرافه راه ندارد و همه آیات آن براساس حق و حقیقت است. لذا همواره ثابت و پایدار است.
2. کتب آسمانی و پیامبران الهی، همه یک هدف و جهت را دنبال می‌کنند. به همین دلیل تایید کننده یکدیگرند.
3. دوری از قرآن و معارف آن، ظلم به خود است، نه خدا و پیامبرش/
4. کسانی وارث علوم قرآنند که در خیرات سبقت بگیرند. به بیان دیگر، شرط دریافت میراث قرآن،  سبقت در کارهای نیک و خیررسانی است.

اکنون به تلاوت آیات 33 تا 35  از سوره فاطر گوش می‌سپاریم:

«جَنَّاتُ عَدْنٍ یَدْخُلُونَهَا یُحَلَّوْنَ فِیهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا  وَلِبَاسُهُمْ فِیهَا حَرِیرٌ»،

«وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّـهِ الَّذِی أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَکُورٌ »، «الَّذِی أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِن فَضْلِهِ لَا یَمَسُّنَا فِیهَا نَصَبٌ وَلَا یَمَسُّنَا فِیهَا لُغُوبٌ»                     

ترجمه این آیات چنین است:

«[پاداش آنان]  بهشت‌های جاودانه‌ای است که به آنها وارد شوند، در آنجا با دستبندهایی از طلا و مروارید آراسته شوند و لباسشان در آنجا حریر است»،  «و گویند: سپاس و ستایش برای خداوندی است که اندوه را از ما برطرف ساخت. همانا پروردگار ما آمرزنده و قدردان [و  سپاسگزار] است»، «خداوندی که ما را از فضل خود در  سرای جاودان جای داد، [سرایی که] در آنجا رنجی به ما نمی رسد و درماندگی به سراغ ما نمی آید»

در آیات پیشین، امت اسلامی به سه گروه تقسیم شدند: ظالمان، ‌پیروان و امامان/  این آیات به گروه دوم و سوم وعده پاداش می‌دهد. پاداشی که در قیامت با سکونت در  بهشت موعود الهی محقق می‌شود. نه فقط مکانی زیبا و دلپذیر، بلکه مصاحبت با انسان‌هایی زیبا و زیباپوش که مانع ورود هرگونه غم و اندوهی به روان انسان می‌شود. طبیعی است در چنین محیطی، افسردگی راه ندارد و عاملی برای رنج و زحمت انسان نیست.

در دنیا دو چیز عامل دلزدگی یا افسردگی می‌شود. یکی تکراری بودن نعمتها و خوشی‌ها و دیگری ترس از دست دادن آنها/  اما در قیامت، تنوع نعمتها و تعدد آنها به گونه‌ای است که موجب دلزدگی نمی‌شود و کسی بیم ندارد نعمتهایی را که دراختیار اوست، از دست بدهد.

بهشتیان که چنین مکانی با چنین همراهانی را می‌بینند، زبان به ستایش حق تعالی گشوده و بهشت را فضل الهی می‌دانند که به آنها عنایت کرده است، نه پاداش عمل محدود دنیوی آنها/ زیرا خداوند با آمرزش گناهان و پوشش خطاهای آنان، چنین بهشتی را به آنها بخشیده است و اگر آن لطف و آمرزش او  نبود، راهی برای دریافت این بخشش فراهم نمی‌شد.

از این آیات می‌آموزیم:

1. آنان که در دنیا به خاطر خشنودی خدا، از برخی کامیابی‌های دنیوی محروم بمانند، خداوند آن محرومیت موقت را با کامیابی دائمی جبران می‌کند. نظیر طلا و ابریشم که در دنیا برای مردان حرام است، در  بهشت از آن بهره مند می شوند.
2. در بهشت، آسایش جسم همراه با آرامش روح و روان است.  برخلاف دنیا که بسیاری از صاحبان قدرت و ثروت، از نظر جسمی در آسایش هستند، اما از آرامش روح و روان برخوردار نیستند.
3. خداوند نسبت به خطاها، آمرزنده و نسبت به نیکی‌ها، قدردان و سپاسگزار است. ما بندگان نیز  باید این صفات الهی را در خود زنده کنیم.
4. بهشتیان، بهشت را بخششی از روی فضل و کرم خدا می‌دانند، نه از عمل خود/  زیرا هیچ نسبتی میان کارهای محدود دنیوی با نعمتهای بی شمار  اُخروی نیست.

با پایان یافتن این برنامه، شما عزیزان را به خدای بزرگ می‌سپاریم و در انتظار دریافت نظرات و پیشنهادهای شما هستیم. تا برنامه ­ای دیگر و آیاتی دیگر از قرآن کریم، خدا نگهدار. 

  ----------------