راهی به سوی نور
در برنامه " راهی به سوی نور" به بررسی و تفسیر آسان و روان آیات قرآن کریم پرداخته می شود. در این برنامه " راهی به سوی نور" به بررسی و تفسیر آیات قرآن کریم ، سوره یس آیه های 51 تا 58 پرداخته می شود .
بسم الله الرحمن الرحیم
با درود به روان پاک پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی صلّی الله علیه و آله و سلّم و با سلام به حضور شما شنوندگان گرامی، با برنامه ای دیگر از "راهی به سوی نور" در خدمت شما هستیم تا با تفسیر آسان و روان آیاتی دیگر از کلام الهی در قرآن کریم آشنا شویم.
ابتدا به تلاوت آیات 51 تا 53 از سوره یس گوش میسپاریم:
«وَنُفِخَ فِی الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الْأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ یَنسِلُونَ»، «قَالُوا یَا وَیْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَـنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ»، «إِن کَانَتْ إِلَّا صَیْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِیعٌ لَّدَیْنَا مُحْضَرُونَ»
ترجمه این آیات چنین است:
«و در صور دمیده شود. پس ناگاه آنها از قبرها شتابان به سوی پروردگارشان میروند»،
«میگویند: وای بر ما، چه کسی ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟ این همان است که خدای رحمان وعده داده است و پیامبران راست گفتند»، «آری، جز یک بانگ نیست، پس ناگهان همگی نزد ما حاضر شوند»
در آیات برنامه قبل به این موضوع اشاره شد که جهان موجود به خواست خداوند، پایان می یابد و همه ساکنان زمین، با صیحه عظیم آسمانی میمیرند و جان میدهند.
این آیات میفرماید: به خواست خداوند، بار دیگر با صیحه ای آسمانی همه مردم زنده میشوند و از زمین بر میخیزند. زمین همچون مادری باردار، نوزادان خود را زایمان میکند. یعنی انسانهای خفته در خاک که اجزاء بدنشان در خاک پراکنده شده - مانند نطفه هایی که در رحم مادران رشد می کنند - پرورش یافته و به صورت انسانهایی کامل آفریده می شوند.
طبیعی است انسانهای حاضر در صحنه قیامت، به چشم خود، قدرت الهی در آفرینش دوباره مردگان را میبینند و وعده الهی را که پیامبران در دنیا به آنها داده بودند، تصدیق میکنند.
از این آیات میآموزیم:
- معاد جسمانی است و انسانها با بدنی همانند بدن دنیوی در قیامت محشور میشوند.
- قیامت، روز حسرت است. حسرت کفار از بیدینی و حسرت مؤمنان از کم کاری است.
- قیامت، عرصه حضور همه انسانهای تاریخ در یک زمان و مکان است.
اکنون به تلاوت آیات 54 تا 58 از سوره یس گوش میسپاریم:
«فَالْیَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَیْئًا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ»، «إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْیَوْمَ فِی شُغُلٍ فَاکِهُونَ»، «هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِی ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِکِ مُتَّکِئُونَ»، «لَهُمْ فِیهَا فَاکِهَةٌ وَلَهُم مَّا یَدَّعُونَ»، «سَلَامٌ قَوْلًا مِّن رَّبٍّ رَّحِیمٍ»
ترجمه این آیات چنین است:
«امروز به هیچ کس ذرّهای ستم نمیشود و جز آنچه را انجام میدادید، جزا داده نمیشوید»، «اهل بهشت در آن روز، به خوشی [و شادمانی] مشغولند»، «آنان و همسرانشان در زیر سایهها بر تختها تکیه میزنند»، «در آنجا [هرگونه] میوه برای آنان مهیّا است و هر آنچه بخواهند برایشان فراهم است»، «سلام، سخنی است از [سوی] پروردگار مهربان»
حضور در قیامت، برای حاضر شدن در دادگاه عدل الهی است تا هر کس مطابق با افکار و عقاید و اعمالش در دنیا، به کیفر یا پاداش برسد. لذا قرآن میفرماید: در این دادگاه همه چیز براساس میزان الهی سنجیده میشود و ذرّهای به کسی ظلم روا داشته نمیشود. نیکان به پاداش کارهای شایسته خود میرسند و بدان عقوبت مییابند.
آیات سپس به توصیف حال بهشتیان پرداخته و برخی نعمتهای بهشتی را که برای ما ساکنان دنیا قابل درک و فهم است، نام می برد. نعمتهایی از جنس خوراک، پوشاک، مسکن و همسر که نشانه رفاه و آسایش و آرامش است. نعمتهایی که مطابق با خواست و اراده بهشتیان است و از هر چیزی که از آن لذت میبرند، برایشان فراهم میشود، بی آنکه دچار دلزدگی و خستگی شوند.
البته در کنار نعمتهای مادی، الطاف معنوی نیز وجود دارد. سلام الهی که نشانه رحمت خاص خداوند به بهشتیان است، چنان آرامش و شعفی در آنها ایجاد میکند که از هر نعمت مادی برتر و بالاتر است.
از این آیات میآموزیم:
- قیامت، روز ظهور و بروز عدل الهی است و هر کس فارغ از نسبتها و وابستگیهای دنیوی به جزای اعمالش میرسد.
- بهشت، سراسر خوشی و شادمانی است و غم و اندوه در آن راه ندارد.
- در بهشت نیز، انسانها زندگی خانوادگی دارند و همسران از یکدیگر کام میگیرند.
- در بهشت، هیچگونه محدودیتی برای انسان وجود ندارد و هر چه او بخواهد و آرزو کند، برآورده میشود.
با پایان یافتن این برنامه، شما عزیزان را به خدای بزرگ میسپاریم و در انتظار دریافت نظرات و پیشنهادهای شما هستیم. تا برنامه ای دیگر و آیاتی دیگر از قرآن کریم، خدا نگهدار.