در برنامه " راهی به سوی نور" به بررسی و تفسیر آسان و روان آیات قرآن کریم پرداخته می شود. در این برنامه " راهی به سوی نور" به بررسی و تفسیر آیات قرآن کریم ، سوره یس آیه های 59 تا 65 پرداخته می شود .

    بسم الله الرحمن الرحیم

با درود به روان پاک پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی صلّی الله علیه و آله و سلّم و با سلام به حضور شما شنوندگان گرامی، با برنامه­ ای دیگر از "راهی به سوی نور" در خدمت شما هستیم تا با تفسیر آسان و روان آیاتی دیگر از کلام الهی در قرآن کریم آشنا شویم.

ابتدا به تلاوت آیه 59  از سوره یس گوش می‌سپاریم:

«وَامْتَازُوا الْیَوْمَ  أَیُّهَا الْمُجْرِمُونَ»

ترجمه این آیه چنین است:

«ای گنهکاران و مُجرمان، امروز [از نیکوکاران]  جدا شوید»

در برنامه قبل، قرآن کریم جایگاه نیکوکاران را در بهشت توصیف نمود؛ جایگاهی که آسایش جسمی و آرامش روحی انسانهای نیک را به دنبال دارد. این آیه در ادامه می‌فرماید: در آن روز، صف بدکاران از نیکوکاران جدا شده و به راه دیگری می‌روند؛ راهی که به عذاب دوزخ می‌انجامد و جز تلخی و سختی فرجامی ندارد. آنان لذّات و شهوات زودگذر دنیا را به قیمت عذاب جاودان آخرت خریدند و البته امروز نتیجه انتخاب نادرست خود را می‌بینند. زیرا قیامت، جایگاه عدل الهی است و معنا ندارد که خوبان و بدان در یک ردیف و در کنار هم باشند، آن گونه که در دنیا با هم زندگی و معاشرت داشتند.

از این آیه می‌آموزیم:

1. قیامت، روز جدایی انسانها براساس افکار و عقاید و اعمال آنهاست. چه بسا والدین و فرزندانی که از یکدیگر جدا شوند و چه بسا افراد غیرخویشاوندی که در کنار یکدیگر قرار ‌گیرند.
2. قیامت، روز تحقق وعده الهی درمورد کیفر بدکاران و پاداش نیکوکاران است.

اکنون به تلاوت آیات 60 تا 62  از سوره یس گوش می‌سپاریم:

«أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَیْکُمْ یَا بَنِی آدَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا الشَّیْطَانَ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ»، «وَأَنِ اعْبُدُونِی هَـذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِیمٌ»، «وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنکُمْ جِبِلًّا کَثِیرًا  أَفَلَمْ تَکُونُوا تَعْقِلُونَ»

ترجمه این آیات چنین است:

«ای فرزندان آدم! مگر با شما عهد نکردم که شیطان را نپرستید [و از او اطاعت نکنید]، که او برای شما دشمنی آشکار است؟»، «و [اینکه] تنها مرا بپرستید که راه مستقیم همین است»، «اما شیطان گروه زیادی از شما را گمراه کرد. آیا تعقل نمی‌کردید؟»

این آیات خطاب به گنهکاران و خطاکارانی است که در عرصه قیامت حاضر شده اند و صفوف آنها از مؤمنان جدا شده است. این خطاب از جانب خداوند، همراه با ملامت و سرزنش است که چرا از دستورات شیطان پیروی کردید و راه خدا را به فراموشی سپردید؟

قرآن، این خطاب الهی را یادآور عهد و پیمانی می‌داند که خداوند در آغاز آفرینش بشر، از همه انسانها گرفته است. زمانی که حضرت آدم و همسرش حوا در بهشت گرفتار فریب و نیرنگ شیطان شدند، خداوند به آنها گوشزد کرد که چرا دچار وسوسه شیطان شدید و چیزی را خوردید که شما را از آن منع کرده بودم؟ مگر نمی‌دانید که شیطان دشمن شماست؟

انسان براساس فطرت و سرشت الهی خود می‌داند که انجام کارهای زشت با انسانیت او سازگار نیست و هر کس تحت هر عنوان، انسان را به اینگونه کارها دعوت کند، شیطان است، چه از جنس انسان باشد، یا نه/ فطرت الهی بشر، او را از بدیها نهی می‌کند و به اطاعت از فرامین خدا فرا می خواند.

علاوه بر سرشت درونی انسان، نگاه به بیرون و تفکر در تاریخ گذشتگان نیز نشان می‌دهد که انسانهای بسیاری گرفتار گناه و فساد شدند که سرانجام آنها گمراهی و هلاکت بود. اگر در زندگی چنین افرادی مطالعه کنیم، درمی یابیم که علت اصلی گمراهی آنها، پیروی از خرافات و اطاعت از افراد منحرف و کج اندیش بوده است.

از این آیات می‌آموزیم:

1. خداوند از طریق فطرت و عقل درونی و پیامبران بیرونی، از انسان پیمان گرفته که هرگز راه شیطان را دنبال نکند.
2. وضعیت انسان، همواره از دو حال خارج نیست، یا بنده خداست یا بنده شیطان/
3. در هر نماز از خدا می‌خواهیم که ما را به راه راست هدایت کند. براساس این آیات، راه مستقیم، همان مسیر اطاعت از خدا و عبادت اوست.
4. باید از اندیشه و تعقل، نه فقط برای امور رفاهی زندگی، بلکه برای شناخت تاریخ گذشتگان و عبرت گرفتن از سرنوشت تلخ فریب خوردگان شیطان، بهره جست.

اکنون به تلاوت آیات 63  تا 65  از سوره یس گوش می‌سپاریم:

«هَـذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِی کُنتُمْ تُوعَدُونَ»، «اصْلَوْهَا الْیَوْمَ بِمَا کُنتُمْ تَکْفُرُونَ»، «الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُکَلِّمُنَا أَیْدِیهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا کَانُوا یَکْسِبُونَ»

ترجمه این آیات چنین است:

«این همان دوزخی است که به شما وعده داده می‌شد»، «امروز وارد آن شوید [و به آتش آن بسوزید]، به خاطر کفری که داشتید»، «امروز بر دهانهایشان مُهر می‌نهیم و دستهایشان با ما سخن می‌گویند و پاهایشان به کارهایی که انجام می دادند گواهی می‌دهند»

در ادامه آیات قبل درباره وضعیت مُجرمان در قیامت، این آیات می‌فرماید: پیامبران در دنیا، وعده خدا درباره پاداش نیکوکاران و کیفر بدکاران را به مردم ابلاغ کرده بودند، ولی بسیاری از مردم این وعده را باور نمی‌کردند و آن را به تمسخر می‌گرفتند. حال آنها امروز  تحقق آن وعده را به چشم خود در عرصه قیامت مشاهده می‌کنند. نه فقط دوزخ را می‌بینند، بلکه به آن وارد شده و سوزندگی آتش را با تمام وجود لمس می‌کنند.

در دادگاه عدل الهی، نیازی به سخن گفتن مُجرمان نیست که بخواهند چیزی را کتمان یا انکار کنند، زیرا به جای زبان، دست و پا و دیگر اعضا و جوارح آنها به سخن درمی‌آیند و آنچه را انجام داده اند، بازگو می‌کنند.

از این آیات می‌آموزیم:

1. پیامبران، بر همه مردم اتمام حجت کرده و پیوسته خطر دوزخ را به آنان ابلاغ کرده‌اند.
2. در قیامت، دهان که وسیله سخن گفتن است، بسته می‌شود و دست و پا به سخن درمی‌آیند.
3. اعضای بدن انسان، دارای نوعی درک و شعورند. لذا آنچه را بر آنها می‌گذرد، ثبت و ضبط می‌کنند و در قیامت آن را بازگو می‌نمایند.

با پایان یافتن این برنامه، شما عزیزان را به خدای بزرگ می‌سپاریم و در انتظار دریافت نظرات و پیشنهادهای شما هستیم. تا برنامه ­ای دیگر و آیاتی دیگر از قرآن کریم، خدا نگهدار.