در برنامه " راهی به سوی نور" به بررسی و تفسیر آسان و روان آیات قرآن کریم پرداخته می شود. در این برنامه " راهی به سوی نور" به بررسی و تفسیر آیات قرآن کریم ، سوره یس آیه های 77 تا 80 پرداخته می شود .

    بسم الله الرحمن الرحیم

با درود به روان پاک پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی صلّی الله علیه و آله و سلّم و با سلام به حضور شما شنوندگان گرامی، با برنامه ­ای دیگر از "راهی به سوی نور" در خدمت شما هستیم تا با تفسیر آسان و روان آیاتی دیگر از کلام الهی در قرآن کریم آشنا شویم.

ابتدا به تلاوت آیات 77 تا 79  از سوره یس گوش می‌سپاریم:

«أَوَلَمْ یَرَ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِیمٌ مُّبِینٌ»، «وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَنَسِیَ خَلْقَهُ قَالَ مَن یُحْیِی الْعِظَامَ وَهِیَ رَمِیمٌ»، «قُلْ یُحْیِیهَا الَّذِی أَنشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِکُلِّ خَلْقٍ عَلِیمٌ»

ترجمه این آیات چنین است:

«آیا انسان ندید [و نیاندیشید] که ما او را از نطفه‌ای [بی‌مقدار] آفریدیم؟ پس اینک ستیزه‌جویی آشکار شده است»، «و برای ما مَثَلی آورد و آفرینش خود را فراموش کرد؛ گفت: چه کسی [این] استخوان‌هایی را که پوسیده است زنده خواهد کرد؟»، «بگو: همان کسی که نخستین بار آن را آفرید، آن را زنده خواهد کرد و او بر هر آفریده‌ای آگاه است»

در روایات تاریخی آمده است که یکی از مشرکان مکه، تکه استخوان پوسیده ای را در دست گرفت و نزد پیامبر اسلام آمد و گفت: چه کسی این استخوان پوسیده را که اگر در دستم فشار دهم، خُرد و پودر شده و جزیی از خاک می‌شود، دوباره حیات می‌بخشد؟   این سؤال وقتی پیش می‌آید که انسان قدرت خدا را محدود ببیند و از آنجا که براساس مشاهدات انسان در دنیا، چنین اتفاقی رخ نداده، او مدعی می شود که در قیامت هم چنین چیزی امکان پذیر نیست.

لذا آیات بعدی به این سؤال منکران معاد پاسخ داده و می‌فرماید: چگونه شما قدرت خدا را محدود می‌پندارید، در حالی که هر یک از شما را از نطفه‌ای بسیار ریز و کوچک آفریده است؟ آیا همان خدایی که توان دارد اولین بار چنین کاری را انجام دهد، از انجام دوباره آن عاجز است؟

آیا گمان می‌کنید او نمی داند اجزا و ذرّات بدن انسانها در کجا پراکنده شده است، تا با رویش و پرورش مجدد آنها، انسانها را دوباره زنده کند؟

بشر که مخلوق خداست، با علم و قدرت محدود خود توانسته است با کشت و پرورش سلول‌های انسانی یا حیوانی در آزمایشگاه‌ها، بافتهای سلولی را گسترش دهد. آیا خداوند توانا که خالق بشر است، نمی‌تواند یک ذره از بدن هر انسانی را پرورش داده و دوباره او را حیات بخشد؟ امروزه علم بشر ثابت کرده که در مولکول "دی ان ای" DNA)  (  سلولهای بدن هر انسانی، تمام خصوصیات ژنتیکی او نهفته است و این ویژگی‌ها منحصر به فرد است و هرگز از بین نمی‌رود.

امروزه اجساد غیرقابل شناسایی افراد را با گذشت ده‌ ها  سال از زمان مرگ  آنها با بررسی"دی ان ای" سلولهای آنها و مقایسه‌ آن با "دی ان ای" خویشاوندان آنها تشخیص می‌دهند. 

از این آیات می‌آموزیم:

1. خصومت با خدا و گردنکشی در برابر تعالیم و فرامین او، نشانه غفلت انسان از آفرینش خود از نطفه‌ای ناچیز به دست آفریدگار است.
2. منکران معاد، درواقع در علم و قدرت خدا برای آفرینش دوباره شک دارند و هیچ دلیل عقلی بر عدم امکان معاد ارائه نمی‌کنند.
3.  در بحث معاد، دو نکته مهم باید مورد توجه قرارگیرد: یکی قدرت خداوند در آفرینش دوباره انسانها و دیگری علم بی پایان او به اعمال و رفتار انسانها/ 
4. سؤال اگر برای دانستن و فهمیدن باشد، خوب و پسندیده است و باید توسط کارشناسان امور دینی، به سؤالات و شبهات اعتقادی پاسخهای درست داده شود. اما اگر سؤال از روی غرور و لجاجت باشد، برای درک حقیقت نیست، بلکه برای تمسخر و استهزاء است.

اکنون به تلاوت آیه 80  از سوره یس گوش می‌سپاریم:

«الَّذِی جَعَلَ لَکُم مِّنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ نَارًا فَإِذَا أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ»

ترجمه این آیه چنین است:

«همان کسی که برای شما از درخت سبز، آتش آفرید و شما [هرگاه بخواهید] از آن آتش می‌افروزید»                                                                                                                     

در ادامه آیه قبل که به قدرت خداوند در آفرینش پرداخت، این آیه به یکی از جلوه‌های جالب طبیعت اشاره کرده و می‌فرماید: بر اثر قوانینی که خداوند در طبیعت وضع کرده، براثر اصطکاک شدید شاخه های درختان سبز به یکدیگر جرقه و آتش تولید می‌شود. لازم به ذکر است که در زمان قدیم، کبریت و فندک در دسترس بشر نبود و مردم از طریق زدن سنگها به هم/  یا ساییدن چوب درختان به یکدیگر و جرقه‌ حاصل از اصطکاک آنها، آتش می افروختند.

اگر طوفان و تندباد، موجب برخورد شدید شاخه های درختان به هم شوند، براثر جریان الکتریسیته، جرقه ایجاد می شود و درختان سبز آتش می‌گیرند.

در این آیه با آنکه آب و آتش با یکدیگر سازگاری ندارند، میان آنها جمع شده است. به عبارتی، درخت سبز که با آب زنده است، منشاء آتشی می‌شود که ضدّ آن است. البته همین درخت اگر خشک ‌شود، از چوب آن برای برافروختن آتش استفاده می‌شود.

از این آیات می‌آموزیم:

1.شناخت طبیعت و قوانین حاکم بر آن، زمینه‌ای برای تقویت ایمان به خدا و قدرت اوست.

 2. نور و گرمای آفتاب که بر شاخ و برگ درختان می تابد، از بین نمی رود، بلکه در آنها ذخیره می شود. هنگامى که چوب درختان با آتش می سوزد، درواقع انرژى آفتاب که طی سالیان دراز در چوب درختان ذخیره شده، به شکل حرارت آتش آزاد شده و به جهان باز می گردد. این فرایند، نوعی رستاخیز انرژی در این جهان است.                                                         

با پایان یافتن این برنامه، شما عزیزان را به خدای بزرگ می‌سپاریم و در انتظار دریافت نظرات و پیشنهادهای شما هستیم. تا برنامه ­ای دیگر و آیاتی دیگر از قرآن کریم، خدا نگهدار.