با تفسیر ساده و روان آیات انتهایی سوره صافات گوش می دهیم. (آیات 174-182)

   بسم الله الرحمن الرحیم

با درود به روان پاک پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی صلّی الله علیه و آله و سلّم و با سلام به حضور شما شنوندگان گرامی، با برنامه­ ای دیگر از "راهی به سوی نور" در خدمت شما هستیم تا با تفسیر آسان و روان آیاتی دیگر از کلام الهی در قرآن کریم آشنا شویم.

ابتدا به تلاوت آیات 174 تا 177 از سوره صافات گوش می‌سپاریم:

«فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِینٍ»، «وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ»، «أَفَبِعَذَابِنَا یَسْتَعْجِلُونَ»، «فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنذَرِینَ»

ترجمه این آیات چنین است:

«پس تا مدتی از آنان [کافران] روی بگردان»، «و آنان را بنگر که به زودی [کیفر اعمال خود را] خواهند دید»، «پس آیا آنها برای عذاب ما شتاب می‌کنند؟»، «پس هرگاه که [عذاب ما]  به آستانه آنان فرود آید، بیم‌ داده شدگان چه بد صبحگاهی خواهند داشت»

در برنامه قبل، به پیروزی حق بر باطل و یاران پیامبران بر کافران و منکران اشاره شد. این آیات در ادامه خطاب به پیامبر اسلام می‌فرماید: مدتی کوتاه از مشرکان و کافران روی بگردان و آنها را به حال خود رها کن، تا آنکه یا متذکر شوند و باز گردند، یا خداوند خود به حساب آنها برسد و عذاب خود را بر آنها نازل نماید.

بعد می‌ فرماید: آنها به زودی نتیجه‌ی کارهایشان را خواهند دید و اهل ایمان نیز شکست و ذلت آنها را مشاهده خواهند کرد. البته کافران همواره از روی تمسخر و ناباوری می‌گویند: این عذابی که شما وعده می‌ دهید، چه زمانی خواهد آمد؟ گویا آنها در نزول عذاب عجله دارند. در حالی که وقتی عذاب نازل شود، حقیقت را در می‌یابند، اما دیگر هیچ سودی ندارد.

از این آیات می‌آموزیم:

1. اعراض از مخالفان، از روی اعتراض یا تهدید، یکی از شیوه‌های پیامبران است.  در راه تربیت و اصلاح افراد لجوج، گاه باید برای مدتی آنها را به حال خود رها  کرد، تا شاید متنبه شوند و به راه حق باز گردند.                                                                           
2. قهر و اعراض از مخالفان باید موقتی و از روی منطق باشد (نباید دائمی یا به قصد انتقام گیری باشد)، تا راه برای اصلاح و بازگشت افراد لجوج و گمراه بسته نشود.
3. منکران دین و معاندان در همین دنیا، طعم تلخ شکست را خواهند ‌چشید تا مایه عبرت دیگران شوند. مؤمنان نیز عاقبت آنان را مشاهده خواهند کرد.

اکنون به تلاوت آیات 178 تا 182 از سوره صافات گوش می‌سپاریم:

«وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِینٍ»، «وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ»، «سُبْحَانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا یَصِفُونَ»، «وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ»، «وَالْحَمْدُ لِلَّـهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ»    

ترجمه این آیات چنین است:

«و تا مدتی از آنان روی بگردان»، «و بنگر که به زودی [کیفر اعمال خود را] خواهند دید»،

«پاک و منزه است پروردگارت، پروردگار صاحب عزت، از آنچه [او را به آن] توصیف می‌کنند»، «و سلام بر فرستادگان»، «و حمد و ستایش،‌ مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است»

برای تأکید بر مطالب پیشین بار دیگر خطاب به پیامبر اسلام و اهل ایمان می‌فرماید: آنان را که در برابر حق لجاجت می‌ورزند و حاضر به شنیدن و پذیرش حق نیستند، برای مدتی به حال خود رها کنید و منتظر باشید که خداوند آنها را به جزای کارهایشان خواهد رساند.

آیات پایانی سوره صافات می‌ فرماید: عزت و قدرت از آن پروردگار توست و در نهایت، اهل ایمان عزیز خواهند شد و کفار و مشرکان طعم ذلت را خواهند چشید.

اگر اهل ایمان به خدا توکل کنند و تنها به او تکیه نمایند، مطمئن باشند که خداوند آنها را در برابر کافران پیروز خواهد کرد. خدایی که از هرگونه ضعف و ناتوانی منزّه است و بر هر آنچه اراده کند تواناست.

به گواهی تاریخ، خداوند همواره حامی و یاور فرستادگانش بوده و آنها را مشمول سلام و امان خود قرار داده است. لذا باید آن خدای صاحب عزّت و عظمت را که مدبّر عالم وجود است، مورد حمد و ستایش قرار داد.

از این آیات می‌آموزیم:

1. وعده‌ های خداوند درمورد کیفر معاندان، حتمی و قطعی است و نباید درباره آن شک کرد.
2. عزت پایدار و ماندگار از آنِ  پروردگار است و کسانی که بنده خدا باشند، عزیز و پایدار خواهند بود.
3. تنها پروردگار جهانیان شایسته ستایش است، زیرا او مالک و مدبّر تمام عالم هستی و سرچشمه همه کمالات و زیبایی هاست.

با پایان یافتن سوره صافات، شما عزیزان را به خدای بزرگ می‌سپاریم و در انتظار دریافت نظرات و پیشنهادهای شما هستیم. انشاءالله در برنامه بعد، سوره صاد را آغاز می کنیم.  خدا نگهدار.