اردیبهشت ۲۲, ۱۳۹۸ ۰۶:۵۶ Asia/Dushanbe

با تفسیر ساده و روان آیات 11 تا 16 سوره زمر در خدمت شما هستیم.

  بسم الله الرحمن الرحیم

با درود به روان پاک پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی صلّی الله علیه و آله و سلّم و با سلام به حضور شما شنوندگان گرامی، با برنامه ­ای دیگر از "راهی به سوی نور" در خدمت شما هستیم تا با تفسیر آسان و روان آیاتی دیگر از کلام الهی در قرآن کریم آشنا شویم.

ابتدا به تلاوت آیات 11 تا 13 از سوره زمر گوش فرا می‌دهیم:

«قُلْ إِنِّی أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّـهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّینَ»، «وَأُمِرْتُ لِأَنْ أَکُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِینَ»، «قُلْ إِنِّی أَخَافُ إِنْ عَصَیْتُ رَبِّی عَذَابَ یَوْمٍ عَظِیمٍ»        

ترجمه این آیات چنین است:

«[ای پیامبر!] بگو: من مأمورم که خدا را بپرستم در حالی که دین را برای او خالص و پیراسته کرده ام»، «و مأمورم که نخستین مسلمانان باشم»، «بگو: اگر پروردگارم را نافرمانی کنم، از عذاب روزی بزرگ می‌ترسم»

 در برنامه قبل به اهمیت تقوا و نیکوکاری و صبر و پایداری اشاره شد که از نشانه های اهل ایمان است. این آیات در ادامه، خطاب به پیامبر اکرم می ‌فرماید: ای پیامبر! به صراحت به مشرکان اعلام کن من از جانب خداوند مأمورم که دین و آئین او را از هرگونه شرکی خالص گردانم و فقط و فقط خدا را بندگی کنم؛ همچنین مأمورم که در میان اهل ایمان، پیشگام در پرستش خدا و دوری از هرگونه اعمال و رفتار شرک‌آلود باشم.

ادامه آیات می‌فرماید: هر کس از فرمان الهی سرپیچی کند، به کیفر گرفتار می‌شود و دراین رابطه، تفاوتی بین پیامبر و دیگر مسلمانان نیست. تسلیم بودن در برابر دستورات الهی، راه نجات از قهر الهی در دنیا و آخرت است و در این امر، مسئولیت پیامبر  بیش از سایر مردم است.

پیامبران، برای خود امتیازی بر سایر انسانها قائل نبودند و خود را همچون دیگر مردم، بنده خدا و تسلیم فرمان او می‌دانستند. این خود دلیلی بر حقانیت آنها بوده است. برخلاف مدعیان دروغین نبوت که به جای آنکه مردم را به سوی خدا دعوت کنند، آنها را به سوی خود می‌خواندند و یا امتیازات ویژه ای برای خود قائل بودند.

از این آیات می‌آموزیم:

  1. پیامبران، مأمور ابلاغ پیام خداوند به مردم هستند. آنها از نزد خود چیزی نمی‌گویند و یا کاری انجام نمی دهند.
  2. خالص کردن پرستش خدا از هرگونه افکار و رفتار شرک‌ آلود، از مهمترین وظایف پیامبران بوده است.
  3. در دادگاه عدل الهی در قیامت، تفاوتی میان پیامبران و سایر مردم نیست و آنان از امتیاز خاصی برخوردار نیستند.

 

اکنون به تلاوت آیات 14 و 15 از سوره زمر گوش می‌سپاریم:

«قُلِ اللَّـهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهُ دِینِی»، «فَاعْبُدُوا مَا شِئْتُم مِّن دُونِهِ قُلْ إِنَّ الْخَاسِرِینَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِیهِمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ  أَلَا ذَلِکَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِینُ»

ترجمه این آیات چنین است:

«بگو: من تنها خدا را می‌پرستم درحالی که دینم را برای او خالص کرده‌ام»، «پس شما هر چه را جز او می‌خواهید،  بپرستید. [ای پیامبر به آنان] بگو: همانا زیانکاران [واقعی] کسانی هستند که خود و کسانشان را در روز قیامت زیانکار کرده اند. آگاه باشید که این همان زیان آشکار است»

در ادامه آیات قبل که پیامبر فرمود: من مأمورم دین خدا را خالصانه معرفی کنم و خدا را با اخلاص کامل بپرستم، در این آیات می ‌فرماید: من در عمل نیز چنین کرده‌ام. زیرا اولاً فقط خدا را می‌پرستم، نه غیر خدا را/  ثانیاً در این پرستش هیچ چیز و هیچکس را شریک او قرار نمی دهم. آنگاه خطاب به مشرکان می‌ فرماید: من شما را به دین پاک و خالص  دعوت کرده‌ام، حال که آن را نمی‌پذیرید، هرچه را می‌خواهید بپرستید و بدانید که دچار زیان و خسران بزرگی شده‌اید. زیرا با پرستش غیرخدا، درواقع خود و خانواده‌ تان را  به زیانی آشکار در قیامت گرفتار کرده اید.

گمان نکنید که خسارت مالی، بزرگترین خسارت است. بلکه خسارت واقعی در آخرت است. روزی که انسان بدکار متوجه می شود که استعدادها، امکانات خدادادی و همه سرمایه های وجودیش را بیهوده از دست داده و به جای کسب کمالات و رسیدن به سعادت ابدی، چیزی جز خسارت به دست نیاورده است. به علاوه، هیچ راهی برای او وجود ندارد تا خطاهای گذشته را جبران کند. این همان خسران آشکار است.

از این آیات می‌آموزیم:

  1. پیامبران، در انجام دستورات الهی پیشقدم بودند. آنها پیش از دیگران و با همه وجود، فرامین الهی را اجرا می کردند. هرگز این چنین نبوده که آنها مردم را به حق دعوت کنند و خودشان در عمل پایبند به آن نباشند.

2.  از مهمترین مسئولیتهای پیامبران، خالص و پیراسته کردن دین خدا از انواع شرک،  بدعت، خرافه و تحریف است. چراکه اینها از آفتهای بزرگ دین به شمار می روند.

3. پیامبران مأمور رساندن پیام دین خدا به همه مردم هستند، ‌اما می‌دانند گروهی از مردم سخن حق آنان را نمی‌پذیرند. با این حال، مأیوس و پشیمان نمی‌شوند و از ادامه کار  دست بر نمی دارند.

4. انسان، نه فقط در برابر خود، بلکه در برابر خانواده اش نیز مسئول است. تربیت فرزندان براساس آموزه ها و ارزشهای دینی، یکی از وظایف والدین در خانواده است.

 

اکنون به تلاوت آیه 16 از سوره زمر گوش می‌سپاریم:

«لَهُم مِّن فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِن تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ذَلِکَ یُخَوِّفُ اللَّـهُ بِهِ عِبَادَهُ  یَا عِبَادِ فَاتَّقُونِ»

ترجمه این آیه چنین است:

«برای آنها، از بالای سرشان سایه بانهایی از آتش، و از زیر پایشان [نیز]  سایه بانهایی [از آتش] است. این کیفری است که خدا بندگانش را به آن بیم می‌دهد. ای بندگان من، از من پروا کنید»

این آیه وضعیت زیانکاران واقعی در قیامت را توصیف کرده و می‌فرماید: شعله ‌های آتش دوزخ، آنان را از هر سو احاطه کرده و هیچ راه گریزی ندارند. این درحقیقت، هشداری است به همه انسانها که اگر در دنیا پرهیزکاری پیشه نکنند و از خدا پروا نداشته نباشند، ممکن است در قیامت گرفتار چنین سرنوشت دردناکی شوند.

از این آیه می‌آموزیم:

  1. کفر و شرک و فراموش کردن خدا، موجب بدبختی و فلاکت انسان می شود. کسی که در دنیا راه شرک و کفر را درپیش گیرد، در آخرت، قهر و غضب الهی شامل حال او می شود که به صورت آتشی سوزاننده او را در برمی گیرد.  
  2. تنها راه رهایی از آتش دوزخ، پرهیزکاری و دوری جستن از گناه است. گناه به منزله ماده آتش‌زایی است که فقط با پیشگیری از آن، می‌توان مانع برافروختن آتش جهنم شد.

با پایان یافتن فرصت این برنامه، شما عزیزان را به خدای بزرگ می‌سپاریم و در انتظار دریافت نظرات و پیشنهادهای شما هستیم. خدا نگهدار.

------------------