در ادامه با تفسیر ساده و روان ایات 33 تا 35 سوره محمد(ص) در خدمت شما هستیم.

                                               بسم الله الرحمن الرحیم

با درود به روان پاک پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی صلّی الله علیه و آله و سلّم و با سلام به حضور شما شنوندگان گرامی، با برنامه ­ای دیگر از "راهی به سوی نور" در خدمت شما هستیم تا با تفسیر آسان و روان آیاتی دیگر از کلام الهی در قرآن کریم آشنا شویم.

ابتدا به تلاوت آیه 33 از سوره محمد گوش فرا می‌دهیم:

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَکُمْ‏‏»

ترجمه این آیه چنین است:

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خدا را اطاعت کنید و از پیامبر پیروی نمایید و [با نافرمانی خدا و رسول]  اعمالتان را باطل نسازید»

در برنامه‌ قبل روی سخن با منافقان و کافران بود. این آیه خطاب به مؤمنان می‌فرماید: ای اهل ایمان! مراقب باشید که مانند منافقان از دستورات خدا و پیامبر نافرمانی نکنید. آنها با زبان، خود را تسلیم دستورات الهی نشان می‌دادند، اما در عمل، یا مخالفت می‌کردند و یا وظیفه خود را انجام نمی‌دادند.

شما که خود را مؤمن واقعی و تسلیم محض خدا و رسولش می‌دانید، باید در عمل نشان دهید که مطیع فرمان پروردگار هستید، نه آنکه آنچه را مطابق میل و خواسته شماست، عمل کنید و آنچه را کراهت دارید، رها کنید.

از این آیه می‌آموزیم:

1. لازمه ایمان، تسلیم بودن دربرابر دستورات خدا و رسول است، زیرا ایمان بدون اجرای عملی فرامین خدا و رسول، ایمان حقیقی نیست.
2. در کنار قرآن، سیره و سنّت رسول خدا نیز حجّت است. لذا برای شناخت دین باید به هر دوی آنها توجه کرد.  
3. انجام کارهای نیک به تنهایی کافی نیست، بلکه حفظ عمل از آفاتی چون شرک و ریا و یا عجب و غرور نیز لازم است.

اکنون به تلاوت آیه 34  از سوره محمد گوش می‌سپاریم:

«إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِیلِ اللَّهِ ثُمَّ مَاتُوا وَهُمْ کُفَّارٌ فَلَن یَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ»

ترجمه این آیه چنین است:

«کسانی که کافر شدند و [مردم را] از راه خدا بازداشتند، سپس در حال کفر از دنیا رفتند، خداوند هرگز آنان را نخواهد بخشید»

براساس آیات قرآن، خداوند آمرزنده است و بسیاری از گناهان و گنهکاران را می‌آمرزد. درعین حال، عده ای از افراد بر کفر و شرک اصرار ورزیده، اسباب گناه و انحراف دیگران را نیز فراهم می سازند و تا پایان عمر بر این روش باطل پایدار می مانند. چنین افرادی زمینه‌ای برای دریافت رحمت خداوند باقی نمی گذارند و مشمول آمرزش الهی نمی‌شوند.

از این آیه می‌آموزیم:

1. خداوند، راه توبه و بازگشت را برای همه بندگان خود بازگذارده است. اما کسانی که بر کفر و شرک و مخالفت با راه خدا پافشاری کنند و با این حالت از دنیا بروند، مشمول رحمت و مغفرت الهی نمی‌شوند.
2. نکته خیلی مهم درمورد عاقبت کارِ انسان این است که او هنگام مرگ، مؤمن از دنیا می رود یا کافر.   
3. کفری که از روی عناد و لجاجت با حق باشد، خطرناک است و انسان را از دریافت رحمت الهی محروم می‌سازد.

اکنون به تلاوت آیه 35 از سوره محمد گوش می‌سپاریم:

«فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَکُمْ وَلَن یَتِرَکُمْ أَعْمَالَکُمْ‏»

ترجمه این آیه چنین است:

«پس سستی نورزید تا [دشمنان را] به سازش دعوت کنید، در حالی که شما برترید و خداوند با شماست و هرگز چیزی از [پاداش] کارهایتان نمی‌ کاهد»

در ادامه آیات قبل، این آیه خطاب به اهل ایمان می‌فرماید: مراقب باشید که سخن افراد سست ایمان در شما اثر نکند تا درنتیجه به جای استقامت و پایداری دربرابر دشمنان، به دنبال سازش با آنها باشید.

صلح و سازش هنگامی پذیرفتنی است که دشمن دست از دشمنی بردارد و حاضر باشد حقوق شما را محترم شمرده و زندگی مسالمت‌آمیز با شما داشته باشد. اما دشمنی که هر روز به دنبال توطئه است و در صدد نابودی دین خداست، صلح و سازش با او نشانه سستی در دین و راحت‌ طلبی در دنیاست.

خداوند، عزت و عظمت اهل ایمان را خواسته است و اگر مؤمنان پایداری و استقامت  ورزند، خدا آنان را بر دشمنان برتری می‌دهد. اما کسانی که به دلیل ترس یا سستی و راحت طلبی به دنبال سازش با دشمنان قسم‌خورده هستند، این کار، فقط ذلت و خواری را برای آنها به ارمغان می آورد.

روشن است که هرگونه مقاومت دربرابر دشمن، هزینه دارد، اما تجربه ثابت کرده که در طولانی مدت، هزینه سازش با دشمن، بیش از هزینه مقاومت دربرابر آن است. افزون بر آنکه هرکس به دنبال عزت و برتری اهل ایمان باشد، اگر خسارت و زیانی در این راه به او برسد، خداوند به نحو شایسته ای جبران می‌کند و چیزی از پاداش او کم نمی گذارد.

از این آیه می‌آموزیم:

1. اهل ایمان از کمی نفرات و امکانات خود/ و کثرت نفرات و تجهیزات دشمن دچار ترس و دو دلی نشوند، چراکه خداوند با اهل ایمان است و کسی که خدا با اوست، سرانجام پیروز می شود.
2. ایمان، با سستی و تنبلی و راحت‌طلبی سازگار نیست.

3. در میدان مبارزه با دشمن، اهل ایمان پیشنهاد صلح و سازش نمی‌دهند، زیرا نشانه  ضعف و سستی و ترس آنهاست که البته امری ناپسند است، اما اگر دشمن تقاضای صلح کرد و مصلحت بود، پذیرفته می شود.

4 . خداوند برای اهل ایمان، عزت و عظمت را خواسته است و با هدایت خود، کسانی را در راه دین او استوار می مانند، نصرت و یاری می‌کند.

با پایان یافتن این برنامه، شما عزیزان را به خدای بزرگ می‌سپاریم و در انتظار دریافت نظرات و پیشنهادهای شما هستیم. خدا نگهدار.