در ادامه با تفسیر ساده و روان آیات پایانی سوره طور یعنی آیات 41 تا 49 همراه شما هستیم.

                                          بسم الله الرحمن الرحیم

با درود به روان پاک پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی صلّی الله علیه و آله و سلّم و با سلام به حضور شما شنوندگان گرامی، با برنامه ­ای دیگر از "راهی به سوی نور" در خدمت شما هستیم تا با تفسیر آسان و روان آیاتی دیگر از کلام الهی در قرآن کریم آشنا شویم.

ابتدا به تلاوت آیات 41 تا 43 از سوره طور گوش فرا می‌دهیم:

«أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَکْتُبُونَ»، «أَمْ یُرِیدُونَ کَیْدًا فَالَّذِینَ کَفَرُوا هُمُ الْمَکِیدُونَ»، «أَمْ لَهُمْ إِلَهٌ غَیْرُ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ»

ترجمه این آیات چنین است:

«آیا غیب نزد آنان است و ایشان [هرچه را مى‏خواهند، از لوح محفوظ] مى‏نویسند؟»، «یا مى‏خواهند [براى از بین بردن حقّ،]  نیرنگى به کار برند؟ ولی کافران، خود گرفتار نیرنگ شده اند»، «یا آنان معبودى جز الله دارند؟ منزّه است خدا از آنچه براى او شریک قرار مى‏دهند»

در برنامه قبل، خداوند مخالفان پیامبر اسلام را مورد سؤال و بازخواست قرار داد که بر چه مبنایی چنین تهمتهایی به رسول خدا می زنید. این آیات در ادامه همان سؤالات می فرماید: آیا مخالفان مدعی اند که خودشان با عالم غیب مرتبط هستند و وحی الهی را مستقیماً دریافت می کنند و نیازی به کلام خدا که پیامبر اسلام برای آنها آورده است، ندارند؟!

یا آنکه برای از میان بردن رسول خدا توطئه کرده و نقشه کشیده اند، در حالی که باید بدانند آنها خود مقهور اراده الهی هستند و نقشه هایشان به ضرر خودشان تمام می شود.  آنها اگر به قدرتهای پوشالی که شریک خدا می پندارند، تکیه کرده اند، بدانند که آنان  نمی توانند در برابر قدرت خداوند از آنها حمایت کنند و یاریشان نمایند.

از این آیات می‌آموزیم:

1. یکی از شیوه های دعوت و ارشاد منحرفان، طرح پرسشهای متعدد، برای بیدار کردن افراد و وادار کردن آنها به تفکر است.
2. هر کس جز پیامبران و اولیای الهی، ادعای ارتباط با غیب کند، ادعایش هیچگونه پشتوانه عقلی و علمی ندارد و سخنش باطل است.
3. خداوند حامی انسانهای با ایمان و استوار است و در هنگام لازم توطئه های دشمنان علیه آنان را خنثی می کند.

اکنون به تلاوت آیات 44 تا 46 از سوره طور گوش می‌سپاریم:

«وَإِنْ یَرَوْا کِسْفًا مِنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا یَقُولُوا سَحَابٌ مَرْکُومٌ»، «فَذَرْهُمْ حَتَّى یُلَاقُوا یَوْمَهُمُ الَّذِی فِیهِ یُصْعَقُونَ»، «یَوْمَ لَا یُغْنِی عَنْهُمْ کَیْدُهُمْ شَیْئًا وَلَا هُمْ یُنْصَرُونَ»

ترجمه این آیات چنین است:

«آنها اگر ببینند پاره‏اى از آسمان فرو مى ‏افتد، [باز هم ایمان نمى ‏آورند و] مى‏ گویند: این ابرى متراکم است»، «پس آنان را [به حال خود] واگذار تا آن روزشان را که در آن گرفتار صاعقه مى‏ شوند، ببینند»، «روزى که نیرنگشان، هیچ سودی به آنان نمی‌بخشد و یارى نخواهند شد»

این آیات به اوج لجاجت مخالفان و منکران اشاره کرده و می فرماید: اگر عذاب خدا در قالب پاره  سنگ هایی از آسمان نازل شود، آن را انکار می کنند و می گویند: اینها ابر آسمان است که متراکم شده و بدین شکل فرو می افتد. آنها نه فقط حقایق معنوی را انکار می کنند، بلکه حقایق حسی و آنچه را که با چشم خود می بینند، به گونه ای تحریف می کنند تا زیر بار پذیرش خدا نروند.

لذا ادامه آیات خطاب به رسول اکرم می فرماید: این افراد را به حال خود واگذار؛ آنها خواب نیستند که بیدارشان کنی. آنها خود را به خواب زده اند و هرچه تلاش کنی بیدار نمی شوند. تنها مرگ و هلاکت، آنها را بیدار می کند، اما دیگر سودی به حالشان ندارد.  به علاوه، طرح و نقشه آنها برای شکست دادن حق و نابودی دین خدا به کارشان نمی آید و دیگر نجات دهنده ای برای آنها نیست.

از این آیات می‌آموزیم:

1. لجاجت، چشم سر انسان را نیز از دیدن حقایق مادی کور می کند، چه رسد به حقایق معنوی که باید با چشم دل دیده و پذیرفته شود. اصولا لجاجت انسان را به تحلیل نادرست از حقایق وا می دارد.
2. ارشاد و هدایت پیامبران برای کسی است که به دنبال شناخت حقیقت باشد، نه کسی که دربرابر حق عناد و لجاجت می ورزد.
3. مخالفان، هلاکت و نابودی خود را در محاسباتشان در نظر نمی گیرند. آنها گمان می کنند که همیشه ماندگارند و می توانند نقشه ها و توطئه های خود را به اجرا درآورند. درحالی که هرگاه خدا اراده کند، مرگ و نابودی آنها را فرا می گیرد و نقشه هایشان بر باد می رود.

اکنون به تلاوت آیات 47 تا 49 از سوره طور گوش می‌سپاریم:

«وَإِنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَلِکَ وَلَکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ»، «وَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ فَإِنَّکَ بِأَعْیُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ حِینَ تَقُومُ»، «وَمِنَ اللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ»

ترجمه این آیات چنین است:

«و البتّه براى کسانى که ستم کردند، عذابى [دیگر] است جز این؛ ولى بیشتر آنان نمى‏دانند»، «و براى [انجام] فرمان پروردگارت صبر و پایدارى کن که تو در دید ما [و تحت حمایت ما]  هستى و هنگامى که [از خواب]  بر مى‏خیزى، با ستایش پروردگارت، او را به پاکى ستایش کن!»، «و پاسى از شب و [بامداد] به هنگام ناپدید شدن ستارگان، خدا را تسبیح گوی!»

در ادامه آیات قبل، درباره نزول قهر و کیفر الهی بر منکران لجوج، این آیات می فرماید: عذاب الهی اختصاصی به آخرت ندارد، بلکه در دنیا و برزخ نیز آنها را در برمی گیرد، ولی آنها که از وحی بی خبرند، از این امر آگاهی ندارند و در فکر اصلاح خویش و نجات از کیفر الهی نیستند.

در پایان این سوره، پس از بیان انواع تهمتها و توطئه های دشمنان، خداوند به پیامبر اکرم می فرماید: برای انجام مسئولیت رسالت که بر دوش تو گذارده ایم، پایدار و استوار باش که ما راهنما و حامی تو هستیم و لحظه ای از دید ما خارج نشده ای که تو را به حال خود رها کرده باشیم.

البته برای تقویت روح خود، با خدا رابطه مستمر داشته باش و در هر صبح و شام، او را حمد و تسبیح گوی که این کار، تو را از دیگران بی نیاز و به مبداء قدرت و عظمت متصل می کند.

از این آیات می‌آموزیم:

1. ظالمان، از عاقبت شوم کارهای خود در دنیا و آخرت بی خبرند، وگرنه این گونه عمل نمی کردند و به عبارتی از ستم به خویش دست می کشیدند.
2. در راه حفظ دین خدا، باید در برابر مخالفان لجوج ایستادگی کرد و با صبر و شکیبایی، مشکلات و سختی های این راه را تحمل نمود.
3. اگر انسان ایمان داشته باشدکه خداوند کسانی را که در راه او تلاش و مجاهده می کنند، می بیند و به آنها یاری می رساند، صبر و تحمل او افزونتر می شود و دست از سعی وکوشش بر نمی دارد.
4. دعا و نیایش با خدا و ذکر زبانی، تاثیر زیادی بر تقویت روح و روان انسان در راه انجام فرامین الهی دارد.

با پایان یافتن سوره طور، شما عزیزان را به خدای بزرگ می‌سپاریم و تا برنامه ای دیگر، در انتظار دریافت نظرات و پیشنهادهای شما هستیم. خدا نگهدار.    

      ---------------