Osmoniyə surəon-276
Osmoniyə surəon-276
Fəcri mıborəkə surə ayəon dəvomədə bə insoni çı Xıdoku bə diyəro mandey iyən bə giriftorətiyion məruz mandey dəlilon işorə kardedə və hamyedə:”şımə xəyol kardə tərzədə ni, şımə yətimon əziz qətedəniyon və iyande bə ehtiyocinə şəxson itam kardey təşviğ karde dəniyon”.(17-18) beşək,yətimon həxədə fəğət çəvon vəşyan mandey məsələ ni.bəlkəm,çəyku vey muhim çəvon atifi iyən hissi kamətiyon əvəzi bekardeye.yətim bəpe ikram kardey bıbu tayinki,əv ıştə valideyni nıbey hiss nıko.bəçəy xoto,bə yətimon mıəhəbbət nışon doey və əvoni nəvaziş kardey bə imoni zumandəti iyən bə nicot pəydu kardey səbəb bəbe.......
Fəcri mıborəkə surə oxonə ayəon bə”nufusi-mutməinnə” və çı hodisəon dıjdə tufonon miyono komilə surətədə orom bıə muminon,işorə kardedə və bəvon de lutf və məhəbbəti pur bıə toni xitob kardedə və hamyedə:”ha mutməin(xatırcəm) və ha oromətiş pəydu kardə nəfs ha! bəştə pərvərdıqori səmt oqard.qıləy holədə həm tı çəyku roziş və həmıən əv ıştıku roziye və bəçımı bandəon cərqə daxil bıbi.bəçımı vəhışti daxil bıbi.(27-30).
Aləmon pərvərdıqori ım odəmi dığğəti cəlbəkə və səmimonə təbiron,çə nəfsonkuye ki,çı imoni şuadə bə oroməti iyən xotrıcəməti mərhələ rəsən.qıləy dəvət ki,de həyğiyə məbud iyən məhbubi roziyəti umuj qıniyə və çəy dumo Xıdovənd çı ubudiyyəti taci bəçəy səş noə və əy de bandəçəti oləti bə fəxri barzə qullə rosnedə.jıqo qıləy nəfs bə ilahi və`dəon mutməin və xotırcəme və əv bəlo iyən hodisəon tufonədə və həmməysə bəpe çı ğıyoməti ruji iztirobin və dəhşətinə zəmonədə həm orom və aşişe.....
Bələdi mıborəkə surə Kərimə-Ğıroni qədə surəonkuye ki,Məkkədə nozil bıə və kırt bıə holədə dıjdə həyğəton ıştədə ehtivo kardedə.ın surə 20 qılə ayəku iborəte.çın surə kali mətləbon çımikuye.bə Məkkə şəhri ğəssəm hardey,insoni jimoni de renc,zəhmət və əzobi bə ico bıey, Xıdovəndi bənə çəş,zıvon və lıvi bıə erjinə neməton və insoni bə qırd ın neməton nunkuəti,bə ın neməton şık kardey xoto,bə ehtiyocinə şəxson iyən yətimon koon rəsey,dıqlə dastə insonon və çəvon tale və sərnıvışt.
In surə sıftədə bo ın həyğəti ki,insoni jimon hejo de zəhmət və əzob-əziyyəti bə icoye və ın dınyo jimonədə dayima istirohət və xoşəti ni,bəyon kardero,ğəssəm hardedə və hamyedə:”əmə insonımon rencədə(əziyyətədə) ofəyəmone”
Inson həmonə vey qədə nutfə holədə ki,çı inə botın və rəhmədə ğərol qəteydə,bə doj iyən rencon tov vardedə ta bə dınyo boy.çı hırdəni təvəllud və bə dınyo omey bəpeştə həm tifiləti zəmonədə,peşo cıvonəti iyən həmməysə vey muşkilə zəmonədə yəni piyəti devronədə de mıxtəlif nev məşəğğət və rencon dimbədim omeydə və ım çın dınyo təbyəte.
Kərimə-Ğıroni mıfəssır və təfsirəvon mərhum Əllamə seyd Huseyn Təbatəbayi jıqo nıvıştedə:”ın məno bo hiç qıləy ağılmandə kəsi məxfi ni ki,inson bo har qıləy neməti de xolis və komilə formə bə dast vardey zıneydə.har qıləy dardı-sər və bəloku xolis bıey və çokəti və pokətiyədə xolis bıey. əmmo,har qıləy nemət de saxtəti bə dast omeydə ki,çəy eyş noxoş kardedə və har qıləy nemət de ğəmo-ğussə bə icoye.çı dəhr və zəmonə mısibətonsə əlovə ki,telə hodisəon bənə kıştə zəhri çəy coni komi tel kardedə....Əlimizan,20 cild.488-ə səyfə....
