Հանուն գթած և ողորմած Աստծո:Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս» հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Ղեսաս սուրահի 22 և 23-րդ այաներ

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاءَ مَدْیَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّی أَنْ یَهْدِیَنِی سَوَاءَ السَّبِیلِ

وَلَمَّا وَرَدَ مَاءَ مَدْیَنَ وَجَدَ عَلَیْهِ أُمَّةً مِنَ النَّاسِ یَسْقُونَ وَوَجَدَ مِنْ دُونِهِمُ امْرَأَتَیْنِ تَذُودَانِ ۖ قَالَ مَا خَطْبُکُمَا ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِی حَتَّىٰ یُصْدِرَ الرِّعَاءُ ۖ وَأَبُونَا شَیْخٌ کَبِیرٌ

Երբ քաղաքից դուրս եկավ, քայլերն ուղղեց դեպի Մադիան ու ասաց. «Թերևս Աստված ինձ ճիշտ ճանապարհով առաջնորդի»:

Երբ Մովսեսը հասավ Մադիանի աղբյուրի մոտ, տեսավ հովիվների, որոնք ջուր էին տալիս (իրենց ոչխարներին): Նրանց մոտ տեսավ նաև երկու կնոջ, որ առանձին պահում էին (իրենց հոտերը): Հարցրեց. «Դուք ի՞նչ եք անում այստեղ: (Կանայք) պատասխանեցին. «Մենք միայն այն ժամանակ մեր ոչխարներին ջուր կտանք, երբ հովիվները գնան այստեղից: Մեր հայրը հարգարժան ծերունի է»:

Այս այաները խոսում են այն մասին, թե Մովսեսն ինչպես հեռացավ Եգիպտոսից ու գնաց դեպի Լևանտ, որը գտնվում էր Մադիանի հարավում և փարավոնի իշխանությունից դուրս էր: Սակայն այս ճամփորդությունն անվտանգ չէր, քանի որ նրան փնտրում էին փարավոնի զինվորներն ու մյուս կողմից, նա կարող էր կորցնել ճանապարհը: Սակայն Աստված նրան օգնեց: Այնուհետև, այաներն ասում են, որ Մադիան մտնելուց առաջ, Մովսեսը տեսավ ոչխարի հոտը, որը ջուր էր խմում: Նա նույնպես մոտեցավ ջրհորին, որ ջուր խմի, սակայն այնտեղ տեսավ երկու երիտասարդ կանանց, ովքեր ջուր էին տալիս ոչխարներին: Կանայք ուշադիր էին, որ իրենց ոչխարները չխառնվեն ուրիշ հոտի հետ: Մովսեսը նրանց հարցրեց, թե ինչու են մի կողմ  քաշվել: Աղջիկները պատասխանեցին, որ իրենց հայրը ծերացել  է և իրենք պետք է ուշադիր լինեն ոչխարներին: Նրանք սպասում էին, որպեսզի տղամարդիկ հեռանային  ջրհորի մոտից ու իրենք ջուր տային իրենց ոչխարներին:

Այս այաներց սովորում ենք.

1. Երբեմն հավատացյալները պետք է գաղթեն, որպեսզի պատրաստ լինեն դիմակայելու դժվարություններին:

2. Յուրաքանչյուր քայլից առաջ պետք է աղոթել:

3. Տղամարդկանց ու կանանց միջև պետք է լինի բաժանարար գիծ:

Ղեսաս սուրահի 24 և 25-րդ այաներ

فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰ إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّی لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیرٌ

فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِی عَلَى اسْتِحْیَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِی یَدْعُوکَ لِیَجْزِیَکَ أَجْرَ مَا سَقَیْتَ لَنَا ۚ فَلَمَّا جَاءَهُ وَقَصَّ عَلَیْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ ۖ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ

Մովսեսը նրանց համար հորից ջուր քաշեց, հետո քաշվելով ծառի ստվերի տակ՝ գոչեց. «Տե՛ր, հառաչանքով եմ նայում ինձ տրված Քո շնորհի վրա»:

Կանանցից մեկը եկավ դեպի նրա կողմը համեստորեն մոտենալով`ասաց. «Հայրս ցանկանում է  տեսնել քեզ ու վարձատրել քո մատուցած ծառայությունների համար»: Մովսեսը գնաց ու ծերունուն պատմեց իր գլխին եկածը: (Ծերունին) պատասխանեց. «Այլևս մի վախեցիր, չարերի ձեռքից ազատվել ես»:

Մոսվեսը, ով Եգիպտոսից Մադիան էր եկել ու շատ հոգնած էր, մոռացավ իր դժվարությունն ու փորձեց օգնել կանանց: Այնուհետև նա գնաց ու հանգստացավ ծառի տակ; Նա շատ սոված էր, սակայն քաղաքում ոչ մի ծանոթ չուներ: Ուստի Աստծուն խնդրեց իրեն օգնել՝ սնունդ հայթայթել: Իսկ Շոայբի աղջիկնեը սովորականից ավելի շուտ հասան տուն: Երբ հայրը նրանց հարցրեց, թե ոչխարներին ջուր տվե՞լ են, աղջիկները նրան պատմեցին եղելությունը: Շոայբը նրանց ասաց. «Գտեք այդ տղային, որպեսզի մենք նրանից վարձահատույց լինենք»: Աղջիկները գտան Մովսեսին ու փոխանցեցին իրենց հոր հրավերը: Մովսեսն ընդունեց հրավերն ու գնաց աստվածային մարգարեներից մեկի՝ Շոայբի տուն: Մովսեսը Շոայբին պատմեց եղելությունը և վերջինս նրան ասաց, որ կարող է մնալ իր տանը, որքան ցանկանա:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Սեփական դժվարությունների ժամանակ չպետք է մոռանալ օգնել ուրիշներին:

2. Ապավինենք Աստծուն ու ցանկանանք, որ մեզ համար կատարի այն, ինչ բարի է:

3. Կինը կարող է ներկա լինել հասարակության մեջ, պահպանելով իր արժանապատվությունը:

4. Ուրիշների արարքները պետք է գնահատել ու փոխհատուցել: