وجدانها در حال بیدار شدن

گزارش رادیو پشتو چهارشنبه مورخ 96/10/20

تهیه و تنظیم : عاشق حسین  طوری

بگزارش رادیو پشتوبه نقل از کمیسیون عالی حقوق بشر سازمان ملل، محاصرۀ یمن نه تنها انسانی نیست؛ بلکه به گونۀ وحشیانه بوده که تاکنون نظیر نداشته است.این سازمان اوضاع مردم یمن را در پی حملات و محاصره این کشور توسط عربستان سعودی فاجعه‌بار و شبیه پایان جهان توصیف کرد. رعد الحسین، کمیسیارعالی حقوق بشر سازمان ملل با بیان اینکه اوضاع انسانی، بهداشتی، معیشتی، میزان بیماریها، مرگ و میر زیاد در نتیجۀ سوء تغذیه و ادامۀ محاصره اوضاع فاجعه‌بار یمن را به چیزی شبیه پایان هسته ای تشبیه کرده است گفت، از زمان تاسیس سازمان ملل و در طول ۵۰ سال اخیر دنیا چنین مصیبتی با این میزان را به خود ندیده است. الحسین گفت، دبیر کل سازمان ملل از همه کشورهای عضو دائم شورای امنیت خواسته تا عربستان را برای لغو محاصرۀ یمن تحت فشار قرار دهند؛ اما هنوز نتیجه‌ای حاصل نشده؛ زیرا عربستان با لغو محاصره مخالف است و اگر محاصره ۱۰ روز دیگر ادامه یابد، روزانه هزاران یمنی به دلیل نبود مواد غذایی و دارو خواهند مرد. به نوشتۀ روزنامۀ لبنانی الدیار، این مقام سازمان ملل گفت که محاصرۀ یمن نه تنها انسانی نیست بلکه وحشیانه بوده که تاکنون نظیر نداشته است. عبدالله المعلمی، نمایندۀ عربستان در سازمان ملل نیز در عکس العمل به سخنان رعد الحسین او را طرفدار انصارالله خواند و گفت، وی اطلاعات درستی دربارۀ یمن نمی‌دهد و گزارش‌های او به دبیرکل سازمان ملل نادرست و کذب است. اکنون این پرسش مطرح است که اگر بجای عربستان سعودی که با دلار های میلیاردی  نفت و درامد حرمین شریفین که مربوط  به همه مسلمانان  میباشد، دهن ریس جمهور ترامپ و مقامات امریکا را بسته است ،کشور دیگر همچون جمهوری اسلامی ایران می بود(اگرچه در ایران چنین چیزی در تصور نمی گنجند )،  ایا اینگونه سکوت را در پیش می گرفتند؟ البته شرکت خود  امریکا در جنایات صورت گرفته در یمن با عربستان اظهر من الشمس است و طول تاریخ امریکا نمیتواند در گوشه ای از خود نشان دهد که به بشر نیاز مند به کمک صادقانه خدمت و کمک کرده باشد و برعکس همیشه از جنایاتکاران ، تروریستها، مسبدین،دیکتاتورها که در خدمت واشنگتن باشند دفاع کرده است  ، چناچه در ناارامیهای اخیر در ایران چگونه از تنی چند از خرابکاران که بر موج اعتراضات برخی مردم ایران نسبت به مشکلات معیشتی سوار شده بودند، حمایت خود را اعلام نمود، حتی بعد از شناسایی ماهیت اصلی خرابکاران که با پول عربستان و حمایت امریکا، انگلیس و رژیم صیهیونستی اجیر شده بودند و مردم سرتاسر ایران اسلامی بر علیه انان دست به تظاهرات زدند، نیز نماینده امریکا در سازمان ملل تلاش کرد تا جلسه اضطراری را در حمایت از مزدوران خود فرا خواند که خوشبختانه وجدانها جهانیان مثل اینکه در حال بیدار شدن هستند و هیچ کشور بجز پرو امریکا را یار نکرد، و همچنین برای نخستین بار 128 کشور در مجمع سازمان ملل، در تصویب قطعنامه در رابطه با تصمیم ریس جمهور ترامپ در مورد قبله اول مسلمین بیت المقدس نیز بر ضد امریکا رای دادند و قبل از این در شورای امنیت نیز در این خصوص از 14 عضو این شورا بجز امریکا که به خودش رای داده بود، 13 عضو بقیه بر ضد امریکا رای داده بودند و اکنون که رعد الحسین، کمیسیارعالی حقوق بشر سازمان ملل نیز از روی وجدان خود به وظیفه انسانی خود درست عمل کرده است، این را باید به فال نیک گرفت که وجدانها در جامعه بین المللی در حال بیدار شدن میباشند و ان روز دور نیست، سازمان ملل که خانه همه ملتها است، مورد یک دگرگونی و تغیرات اساسی قرار گیرد و دیکتاتوری چند کشور بر این سازمان به پایان برسد، دیکتاتورانی که از یکسو دیکتاتوران کوچک، دست نشانده و غرق در عیش ونوش را به مردم در برخی کشورهای ثروتمند منطقه بویژه در کشورهای عربی به مردم تحمیل کرده اند و از سوی دیگر هم برای ترساندن این دست نشانده ها گروههای تروریستی همچون القاعده ، النصره ، و داعش را خلق کرده اند تا به بها نه مبارزه با انان به منطقه لشکرکشی کرده و با احداث پایگاهها ی نظامی بتواند برای همیشه  در مناطق فوق العاده راهبردی در منطقه  به حضور نظامی خود ادمه دهد، و همچنین با ایجاد اختلافات قومی، مذهبی  کشورهای منطقه را تجزیه نماید و سپس با استفاده از ضعفهای نظامی کشورهای کوچک، زمینه حضور نظامی دایمی را برای خود فراهم نماید و در نهایت نگذارند کشورهای قدرتمند منطقه همچون چین ، روسیه، ایران ، پاکستان، ترکیه رشد اقتصادی داشته باشند، ولی اگر این کشورها یک ائتلاف ، بلوک و راهبرد مشترک تشکیل دهند، میتوانند جلوی هژمونی خطرناک امریکا که اگر ادامه یابد و تحقق یابد، خیلی خیلی خطرناک و مخرب برای منطقه و مفید برای امریکا خواهد بود، را بگیرند و انرا خنثی سازند که با این شیوه می شود جنگ افغانستان را نیز پایان داد  و افغانها نیز بدانند که اگر امریکه تا صد سال دیگر نیز در افغانستان بماند، جنگ را در این کشور به پایان نخواهد رساند، چون جنگ در افغانستان به نفع امریکا است و ضمنا امریکا باتوجه به مشکلات اقتصادی خود که سال به سال بدهکارتر میشود و هچنین انزوای این کشور که بخاطر سیاست های غلط خودش روز بروز بیشتر میشود، نمیتوانند بیشتر در افغانستان دوام بیاورد و افغانستان مجبور است با کشورهای منطقه بویژه با همسایه های خود زندگی کند،پس دولتمردان این کشور در سیاستهای خود  که کورکورانه از راهبرد استعماری امریکا پیروی می کنند تجدید نظر کنند. البته کشورهای منطقه و همسایه نیز کمک کنند تا افغانستان از امریکا بی نیاز باشد./