Саркардаи муҳоҷимон ба гардишгарони хориҷӣ дар нахустин ҷаласаи додгоҳ гуфтааст, барои ҳимоят аз ДИИШ даст ба куштори гардишгарони ғарбӣ дар Данғара задааст.

Шуморе аз дӯстдорони хонадони Расули Худо (с) дар ҳаракати худҷӯш бо унвони  “ӯ Ҳусайн аст” , бо эҳдои гул ба шаҳрвандони олмонӣ, ба муаррифии имом Ҳусайн (а) ба ғайри мусулмонон пардохтанд.

Якшанбеи аввали муҳарами ҳари сол, ошиқони имом Ҳусайн (а) метавонанд барои соате парчами Ҳусайн (а)-ро дар қалби Ню-Йорк боло бибаранд. Ҳудуди ду миллиону 300 ҳазор дӯстдорон ва азодори ҳусайнӣ дар ин шаҳр зиндагӣ мекунанд, ки албатта ниёзе барои муҷаввиз барои номи имоми Ҳусайн (а) дар қалбашон надоранд.

Раиси Минҳоҷулқуръони Покистон эълом кард, ашк рехтан бар солори шаҳидон суннати Расули Акрам (с) аст.

Бо наздик шудан ба Солрӯзи арбаини ҳусайнӣ, ҳолу ҳавои Карбало ҳам иваз шудааст.

Раҳбари муаззами инқилоби исломӣ даргузашти Мавлавӣ Муҳаммадюсуфи Ҳусайн‌пур, аз уламои бузурги устони Систону Балучистони Эронро ба мардуми Саровон ва Гушт ва ба хонаводаи муҳтарам ва шогирдони он марҳум таслият гуфтанд.

Ҳазрат Руқия (с.а), духтари 3 солаи Имом Ҳусайн (а), набераи паёмбари гиромии Ислом (с) аст, ки дар воқеаи Карбало ҳузур дошт.

Раисҷумҳури Туркия дар бахше аз конфронси хабарии муштарак бо раисҷумҳури Эрон дар бораи моҳи муҳаррам, ҳазрати Алӣ (а), имом Ҳасан (а) ва имом Ҳусайн (а) изҳори назар кард.

Гиромидошти ном ва ёди Имом Ҳусайн (а) ва шаҳидони Карбало ба мазҳаб ва дини хосс маҳдуд намешавад. Дар шаҳри Амруҳа дар Ҳинд, ҳарсол дар моҳм муҳаррам, шиён, аҳли суннат ва ҳатто ҳиндуҳо ва сикҳо дар барпоии маросими азои Имом Ҳусайн (а) мушорикат доранд.

“Ҳаҷи Ҳусайн (а)” вижа барномае аст, ки ба муносибати фарорасидани Ошурои Ҳусайнӣ дар радио тоҷикии “Садои Хуросон” таҳия шудааст.

Сиву чаҳор сол аст, ки номи Ҳусайн ибни Алӣ (а) дар рӯзи аввали муҳаррам дар қалби Амрико танинандоз мешавад.

Гурӯҳе аз браҳманон, ки болотарин табақаи (кост)-ро дар дини ҳинду ташкил медиҳанд, бо вуҷуди онки мусулмон нестанд, алоқаи вижае ба ҳазрати имом Ҳусайн (а) доранд, то ҳадде, ки номи Ҳусайн Браҳман бар худ гузоштаанд. Ин браҳманҳо дар солрӯзи милоди имом Ҳусайн (а) дар канори мусулмонон дар ҷашнҳое, ки ба ин муносибат баргузор мешавад, ширкат мекунанд ва ба шеърхонӣ мепардозанд.

Маҳдудаи Терокадро (terokadro) дар қалби Порис, канори бурҷи Эйфел, ки рӯзона пур аз гардишгарон аз саросари дунёст, ин бор пазирои дӯстдорон ва мураввиҷони сираи Абоабдуллоҳ-ил-Ҳусайн алайҳиссалом буд.

Хатиби намози ҷумъаи Теҳрон иқдоми омилони инфиҷори террористии рӯзи панҷшанбе дар шаҳри Ҳиллаи Ироқро, ки сабаби шаҳодати беш аз 80 зоири ҳусайнӣ шуд, маҳкум кард.

Раиси Ҷумҳурии исломии Эрон иқдоми террористӣ дар шаҳри Ҳилла (Ироқ) ва шаҳодати шуморе аз зоирони ҳусайниро нишондиҳандаи умқи дармондагии террористҳо донист.

Ишқ ба Ҳусайн ибни Алӣ (а) дину ойин ва хоку марз намешиносад.

Хатиби намози ҷумъаи Теҳрон аз ҳамаи мусулмон ва озодагони ҷаҳон хост, бо пайравӣ аз раҳнамудҳои Имом Ҳусайн (а) ва идомаи наҳзати Ошӯро, шароити озодии миллатҳоеро, ки дар банди сиёсатҳои золимонаи истикбори ҷаҳонӣ ҳастанд, фароҳам кунанд.

Дабири кулли Ҳизбуллоҳи Лубнон таъкид кард: Ислом ва тамомии мазоҳиби он ба лутфи хуни имом Ҳусайн алайҳиссалом боқӣ монда ва густариш ёфтаанд, дар ғайри ин сурат чизе аз ислом боқӣ намемонд.

Порс Тудей-Ҳазрати Муҳаммад (с) беҳтарин мардонро касоне муаррифӣ мекунад, ки бо хонаводаи худ меҳрубон, дилсӯз ва одил бошанд؛ Мардоне, ки хушунату таҳқирро канор гузошта ва хонаро ба конуне аз оромиш бадал месозанд.

Порс Тудей - Дар дили андешаи маҳдавият, як паёми равшану дилгармкунанда наҳуфтааст; умед ба ояндае беҳтар. Ин умед фақат махсӯси мусулмонон нест, балки дар бовари бисёре аз адёну фарҳангҳои башарӣ дида мешавад.