Эрони исломӣ дар солрӯзи шаҳодати пешвои бузурги мусулмонон, ҳазрати имом Муҳаммади Тақӣ (а)-Ҷавод Алайима-дар сугу мотам аст.

Фардо 22-уми август баробар бо 31-уми мурдод ва охирин рӯзи моҳи зилқаъда- мусодиф бо солрӯзи шаҳодати мазлумонаи ҳазрати Имом Ҷавод (а) пешвои бузурги мусулмонон ва аз наберагони поки Расули гиромии Ислом (с) аст.

Ба нақл аз пайғамбар (с) омадааст: Ангур бихуред, зеро ангур ғамро аз байн мебарад.

Хурмо, аз назари пизишкӣ, бисёр боарзиш аст, дини мубини Ислом хурморо аз ҷумлаи муҳимтарин меваҷот қарор додааст.

Ғизои худро бо сабуктарин ғизое, ки баданат ба андозаи одатат ва бар ҳасби иқоматгоҳ ва фаъолиятҳо ва замонаат тағзия тағзия мекунад, оғоз кун.

Мутобиқи ривоёт бодиринг аз он даста меваҳои биҳиштӣ аст, ки паёмбари гиромии ислом (с) ҳам ба он алоқаи фаровон доштаанд ва хурдани онро бо каме намак тавсия мефармуданд.

Понздаҳумин Ҷашнвораи Имом Ризо (а) рӯзи панҷшанбе дар Машҳади муқаддас поён ёфт.

“Зомини ҳар дили ноором”, видеои ба муносибати зодрӯзи Имом Ризо (а)

Зодрӯзи Имом Ризо (с) муборак!

Имрӯза бисёре аз мардум дардҳои мафсалии мухталиферо дар навоҳии мухталифе аз бадан мисли даст, по ва камар таҷруба мекунанд, ки зиндагии рӯзмарраро ба навъе мухтал мекунад.

Мудири Бунёди байналмилалии фарҳангӣ - ҳунарии Имом Ризо (а) Маҷмаи ҷаҳонии “Ходимони фарҳанги Разавӣ”-ро мунодии ваҳдат дар сояи ҳазрати Ризо (а) қаламдод кард ва гуфт, Бунёди байналмилалии фарҳангӣ- ҳунарии Имом Ризо (а) дар 77 кишвар “атр”-и олими Оли Муҳаммад (с)-ро мегустаронанд.

Роҳҳои бисёре барои дармони сардард вуҷуд дорад, аммо дар ин миён роҳҳое низ дида мешавад, ки ба суръат сардарди шуморо аз байн мебаранд.

Санҷид саршори витаминҳост ва гуруснагиро коҳиш медиҳад.

Наҳваи таомули инсон ва рафтораш бо бадан метавонад омили муҳимме дар ибтило ба нороҳатиҳо ва бемориҳо бошад.

Себ, ки иштиҳоро маҳор мекунад, саршор аз хосиятҳост ва таъсири танзимкунандагӣ ба системаи ҳозима дорад.

Вақте ҳисси шикамдард ба суроғи шумо меояд, сахт аст, ки бобати он фикр накарда, коратонро идома бидиҳед.

Аимаи атҳар алайҳиссалом оростагии зоҳирро як асли муҳим дар равобити заношӯии зан ва мард дониста ва супоришоти омӯзандае дарбораи зинатҳои муносиб барои оростани худ доштаанд ва ҳамвора таъкид кардаанд, ки дар ин амр кӯтоҳӣ нашавад.

Эрони исломӣ дар шаби солрӯзи шаҳодати ҳазрати имом Ҷаъфари Содиқ (а), наваи гиромии расули мукаррами ислом (с) азодор ва сиёҳпуш аст.

Хӯрдани сабзиҷот ба кабед кӯмаки шоёне дар анҷоми вазифаи худ мекунад.

Хоби кофӣ ва солим таъсироти зиёде дар ҳифзи саломати бадан ва пешгирӣ аз ихтилолоти ҷисмӣ ва рӯҳӣ дошта ва афроде, ки хоби роҳат ва бамавқеъ надоранд, дар дарозмуддат ба бемориҳои мухталифе мубтало мешаванд.