Имом Ризо (а) дониши худро аз ҷадди бузургвораш –Паёмбари акрам (с) ба ирс барда буд.

Фардо (якшанбе) 30 сафари соли 1439 ҳиҷрии қамарӣ баробар бо 19 ноябри 2017, солрӯзи шаҳодати ҳазрати Имом Ризо (а), набераи гиромии Паёмбари ислом (с) аст.

Сабо ин буи ғурбатро бибар сӯи Мадина.... чи хуш бошад, бароям оварӣ буи Мадина

Додгоҳи шаҳри Гулистон дар вилояти Суғд, имом хатиби масҷиди шаҳраки Чорухдарронро ба иттиҳоми узвият дар гурӯҳи мамнуи Салафия ба панҷу ним сол зиндон маҳкум кард.

Фардо (душанбе) 28 сафари соли 1439 ҳиҷрии қамарӣ- баробар бо 17 ноябри 2017 милодӣ, солрӯзи реҳлати Паёмбари гиромии Ислом (с) ва шаҳодати ҳазрати Имом Ҳасани Муҷтабо (а) имоми дуввуми шиаёни ҷаҳон аст.

Дар саҳифаи имом Ризо (а) ба нақл аз аз ҳазрати Алӣ (а) ва аз пайғамбар (с) омада, ки фармуд: Ангӯрро дона-дона бихуред, ки гуворотар ва ҳамзшавандатар аст.

Хавоси дармонии олуи сиёҳ (уҷос) дар каломи имом Ризо (а)

Аз ҳазрати Ризо (а) нақл аст, об чун ҳафт ҷӯш бизанад ва аз зарфе ба зарфе рехта шавад, табро мебарад ва ба соқҳо ва поҳо нерӯ мебахшад.

Бар асоси фарҳанги Разавӣ, шоиста аст, ки фард дар идораи зиндагӣ зимни парҳез, исроф ва бухлварзӣ, эътидолро дар мудирияти хона ва хонавода риоят кунад.

Қуръон дар тавсияе куллӣ ба паёмбар (с) мефармояд:یَا أَیُّهَا الرُّسُلُ کُلُوا مِنَ الطَّیِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا؛

Имом Ризо (a) нисбат ба оила ҳассосияти болое доштанд башиддат пойбанд ба анҷоми мусбат дар оила буданд.

Имом Ризо (алайҳиссалом) дар боби аҳамияти мисвок задан фармуданд: "Ду ракъат намоз, ки баъд аз густан ва мисвок намудани дандон хонда шавад, аз ҳафтод ракъат намози бидуни мисвок беҳтар аст".

Дар ривоёти расида аз аҳли байт дар бадани одамӣ сесаду шаст раг вуҷуд дорад, ки саду ҳаштод раги он мутаҳаррик ва саду ҳаштод раги дигар сокин мебошад.

Дар аҳодис ва ривоёти манқул аз Имом Ризо (а) дар кутуби мухталиф, тавсияҳои ҷолибе дар мавриди тарзи таҳия ва масрафи гӯшт, ки яке аз манобеи ғизоии аслии мост, вуҷуд дорад, ки мутолиа ва амал кардан ба онҳо зомини саломатии мо хоҳад буд.

Карафс гиёҳе аст, алафӣ, ки қисмати мавриди истифодаи ин сабзавот, қисматҳои мухталифи он бавижа реша ва барги он аст.

Фардо давоздаҳуми моҳи Муҳаррами 1439 ҳиҷрии қамарӣ баробар бо сеюми октябри 2017 мусодиф бо солрӯзи шаҳодати имом Саҷҷод (а) аз наберагони поки ҳазрати Расул (с) аст.

Гӯшти моҳӣ дорои витаминҳои A, B ва D, калсиюм, фосфор ва дорои миқдори каме оҳан ва мис мебошад. Моҳиҳое, ки дар обҳои шӯр зиндагӣ мекунанд, дорои миқдори зиёде ёд мебошанд.

Муҳаммад Ашраф Ғанӣ, раисҷумҳури Афғонистон ба ибратгирӣ аз наҳзати Ошӯро ва қиёми Имом Ҳусейн таъкид кард.

Имом Ризо алайҳиссалом барои аз байни бурдани ҷӯш (нарак) мефармояд: Агар мехоҳӣ, ки дар баданат ҷӯш (нарак) ва ғайри он рӯх нанамояд, ҳангоми даромадан ба ҳаммом, чарб кардани бадани худро бо равғани бунафша оғоз кун.

Кисаи сафро дар сатҳи таҳтонии кабид қарор дорад. Вазифаи ин киса нигаҳдории моеи зардранги сафро (BILE) аст.