ادرک؛ د زکام او ژمي د ناروغیو لپاره یو طبی درمل

پارس ټوډی – د یخنۍ موسم په پیل کې، ادرک له خاورې څخه د خلکو کورونو ته راځي؛ دا تریو او ګرمه ریښه نه یوازې د خوړو خوند زیاتوي، بلکې د ټوخې، ستوني درد او د مني او ژمي د زکام پر وړاندې یو طبی درمل ګڼل کېږي.

له چینایي او هندي دودیز طب څخه نیولې، تر ایراني خوړو پورې، ادرک یوازې د خوړو مساله نه ده، بلکې د درمل، تودوخې او توازن یو نښه هم ده.

د پارس ټوډی د راپور له مخې، په فارسي ژبه کې ادرک ته «زنجفیل» هم وایي، او د ایران په دودیز طب کې د بدن د تودوخې د لوړولو، د معدې د پیاوړتیا او د استفراق ضد درملو په توګه کارېږي.

دا بوټی چې طبیعت یې ګرم او وچه ده، هغو کسانو ته سپارښتنه کېږي چې بدن یې سړه مزاجه وي، کله چې له شات، لیمو یا دارچین سره یوځای شي، آرام‌بخښونکي او قوي څښاکونه ترې جوړېږي.

د ساړې موسم په پیل کې، ادرک د ډېرو کارېدونکو درملیزو بوټو له ډلې څخه دی. د ادرک، شات او لیمو چای د مني او ژمي د ماښامونو یو مشهور څښاک دی، نه یوازې د بدن د ګرم ساتلو لپاره، بلکې د زکام د مخنیوي، د ټوخې د کمولو او د بدن د دفاعي سیستم د پیاوړتیا لپاره هم ډیر مؤثر دي.

په ډېرو ایراني کورنیو کې، ادرک د کورنیو درملو یوه مهمه برخه ده چې د انفلوانزا او ستوني درد پر ضد کارېږي.

له علمي پلوه، ادرک د «جینجرول» او «شوگاول» په نومو مرکبونو غني دی چې د التهاب ضد، د ویروس ضد او انټي‌اکسیداني ځانګړتیاوې لري.

تحقیقات ښيي چې د زنجبیل کارول کولای شي د عضلو دردونه کم کړي، د هاضمې سیستم ښه کړي، او حتی د امیندوارۍ یا کیموتراپۍ له امله رامنځته شوې استفراق هم راکمه کړي.

 په ایراني خوړو کې، زنجبیل ډېر وخت د خوږو، چای او ځانګړو خوړو لپاره کارېږي، خو د ختیځې آسیا په هېوادونو کې دا ریښه د ورځنیو خوړو یوه نه بېلېدونکې برخه ده – له جاپاني سوشي څخه نیولې، تر هندي کاریو پورې.

په لوېدیځو هېوادونو کې هم، زنجبیل یو “سوپرفوډ” بلل کېږي او د مکمل، چای یا انرژۍ‌ډک څښاکونو په بڼه وړاندې کېږي.

زنجبیل د خپلې تريو خوند او آرام‌بخښونکو ځانګړتیاوو سره د علم او دود  او پخلنځي او درملو ترمنځ یو پُل دی.

دا یوه ریښه ده چې له خاورې راټوکېږي، خو د انسان په زړه کې تودوخه او توازن رامنځته کوي، په ځانګړي ډول هغه مهال چې هوا سړه وي او بدن طبیعي ګرمۍ ته اړتیا ولري.