Баракат дар зиндагӣ мавзӯе аст, ки дар фарҳанги исломӣ ба унвони як асл шинохта шуда ва омилҳои зиёде дар он дахолат дошта ва робитаи мустақиме бо чигунагии истифодаи дуруст ва муносиб аз неъматҳои илоҳӣ дорад.

Хонавода ҳастаи нахустини ташкили сохтмони ҷомеа ба шумор меравад ва авомиле чун ишқу муҳаббат ва отифаро дар вуҷуди инсонҳо решадор менамояд.

Анор барои пешгирӣ ва дармони бисёре аз бемориҳо, аз ҷумла, баста ва танг шудани рагҳо ва шараёнҳои бадан (атеросклероз), саратон ва ҳамчунин кӯмак ба тӯли умр ва кунд кардани вокунишҳои пир шудани селулҳо таъсироти фаровоне дорад.

Фалсафаи биъсати паёмбарон ва ба табаъи онон имомон алайҳимуссалом барои тарбияти нуфуси башар ва иртиқо бахшидан ба маротиби олии маънавият будааст.

Имом Ризо алайҳиссалом фарде кушодачеҳра ва хушбархурд буд.

Имом Ризо алайҳиссалом пас аз шаҳодати падари бузургвораш, дар соли 183 ҳиҷрӣ, дар 35-солагӣ уҳдадори мақоми имомат шуд.

Пас аз шаҳодати мазлумонаи Алӣ ибни Мусо ар-Ризо (алайҳиссалом) дӯстон ва пайравон мутаваҷҷеҳи зиёрати он ҳазрат шуданд.

Китобҳои мансуб ба Имом Ризо алайҳиссалом

Қуръон ва аҳли байт алайҳимуссалом ҳеч гоҳ аз якдигар ҷудо набудаанд. Бо мутолиа дар сира ва сабки зиндагии аҳли байт (а) дармеёбем, ки Қуръон ва аҳли байт алайҳимуссалом ҳеч гоҳ аз якдигар ҷудо набудаанд ва Қуръон дар тамоми абъоди зиндагии онҳо ҳузур доштааст.

Мутобиқи тавсияҳои пизишкии суннатӣ беҳтарин равиш барои лоғарӣ назорати тағзия ва истифода аз маводи ғизоии муфид унвон шуда аст.

Фархунда зодрӯзи ҳазрати Алӣ ибни Абитолиб алайҳссалом бар ҳамаи мусулмонону дӯстдорони хонадони паёмбари гиромии ислом саллаллоҳу алайҳе ва олиҳи васалам хуҷаста бод!

Мухтасаре аз сира ва зиндагонии Имом Ризо алайҳиссалом

Давлати Миср яке аз туннелҳои тиҷорӣ дар марзи борикаи Ғаззаро пур аз об кард, ки дар натиҷаи он ду коргари фаластинӣ ғарқ ва ду коргари дигар ҳам нопадид шуданд.

Дабири кулли Созмони милали муттаҳид бо баёни инки идомаи сохти шаҳракҳои саҳюнистӣ иқдоме таҳрикомез аст, эҳёи музокироти созишро хостор шуд.