Коршиносони масоили сиёсӣ дар Тоҷикистону Узбакистон бо мусбат арзёбӣ кардани тағйироти ахир дар равобити ин ду кишвари ҳамсоя дурнамои ин муносиботро барои Осиёи Марказӣ муҳим хонданд.

Бонки Ҷаҳонӣ аз вуҷуди мушкилоти зиёде дар низоми бонкии Тоҷикистон хабар дод, ки боиси нобасомонӣ дар раванди пардохти молиёт мешавад.

Имом-ҷумъаи Теҳрон гуфт: Роҳпаймоии тамошоии миллати Эрон дар 22-и баҳман, нишондиҳандаи азму иродаи миллати Эрон дар посдорӣ аз ормонҳо ва арзишҳои инқилоби исломӣ буд.

Гардишгари машҳури рус, ки аз 103 кишвари ҷаҳон боздид кардааст, мардуми Тоҷикистонро меҳмоннавозтарин мардум дар қаламрави Шӯравии собиқ медонад.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, Раҳбари муаззами инқилоби исломӣ рӯзи чаҳоршанбе дар дидори садҳо нафар аз нухбагони ҷавону истеъдодҳои бартари илмӣ, бо ишора ба аҳдофи Амрико аз хусуматварзӣ бо Эрон ба табйини нукоти муҳиме дар ин замина пардохтанд.

Равған гирифтани ҷигар ба сабаби ҷамъ шудани маводи зиёдатӣ дар ҷигар рух медиҳад ва парҳез, фаъолияти баданӣ ва хурдани ғизоҳои хос дар дармони он асарбахш аст.

Муддатест равобити Ҷумҳурии Исломии Эрон ва Тоҷикистон ба далели сӯитафоҳумоти пешомада рӯ ба тирагӣ гузоштааст. Равобите ки пеш аз ин дар минтақа аз он ба унвони улгӯи иртиботи ду кишвари ҳамзабон аз он ёд мешуд.

Донишманди улуми фалсафаи тоҷики муқими Олмон муътақид аст, истиқлоли Тоҷикистон дар оянда ба ҳал шудани се мушкили асосӣ бастагӣ дорад.

Дини ислом барои ҳифзи саломатӣ ва тандурустии инсонҳо аҳамияти фаровоне қоил аст.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, фармондеҳи муаззами кулли қуво, ҳамлаи мушакии Сипоҳи посдорони инқилоби исломии Эрон ба мавозеи террористҳои ДИИШ дар Сурияро олӣ тавсиф карданд.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, Раҳбари муаззами инқилоби исломӣ асри душанбе дар дидори сарони қувво, масъулон ва коргузорони низом ва ҷамъе аз мудирони кишвар, бахше аз баёноташонро ба табйини моҳияти воқеии Амрико ихтисос доданд.

Тавсияҳои аҳли байт (а) дарбораи сабки зиндагӣ ва роҳҳои беҳтар зистан ҳамвора роҳгушо будааст.

Имом Ризо (а) рамзи саломатиро дар парҳези ғизоӣ ва доштани барномаи муносиб барои тағзия баршумурдаанд.

Хонавода ҳастаи нахустини ташкили сохтмони ҷомеа ба шумор меравад ва авомиле чун ишқу муҳаббат ва отифаро дар вуҷуди инсонҳо решадор менамояд.

Ташкили хонавода дар ислом масаълае ҳаётӣ ва барномае олӣ аст, ки агарчи бар асоси муқаррарот ва қонунҳои қуръонӣ, ривоӣ ва шаръӣ ва баёноти анбиё ва авлиё ҷомаи амал мепӯшад, аммо мояҳои нахустини он ба сурати ғаризаи муҳаббат, отифа, меҳрубонӣ ва ишқ дар мард ва зан ба иродаи ҳакимонаи Аллоҳ Таъоло қарор дода шуда аст.

Анор барои пешгирӣ ва дармони бисёре аз бемориҳо, аз ҷумла, баста ва танг шудани рагҳо ва шараёнҳои бадан (атеросклероз), саратон ва ҳамчунин кӯмак ба тӯли умр ва кунд кардани вокунишҳои пир шудани селулҳо таъсироти фаровоне дорад.

Намояндаи Бонки ҷаҳонӣ дар Тоҷикистон ночиз будани саҳми молии бахши хусусӣ ва монеаҳои гуногун дар роҳи фаъолияти ин бахшро аз мушкилоти бузурги иқтисоди Тоҷикистон медонад.

Қуръон ва аҳли байт алайҳимуссалом ҳеч гоҳ аз якдигар ҷудо набудаанд. Бо мутолиа дар сира ва сабки зиндагии аҳли байт (а) дармеёбем, ки Қуръон ва аҳли байт алайҳимуссалом ҳеч гоҳ аз якдигар ҷудо набудаанд ва Қуръон дар тамоми абъоди зиндагии онҳо ҳузур доштааст.

Масъалаи Фаластин, меҳвари ваҳдати ҳамаи мусулмонон аст. Шашумин Конфронси “Ҳимоят аз интифозаи Фаластин”, субҳи рӯзи сешанбе бо баёноти ҳазрати оятуллоҳ Хоманаӣ- Раҳбари муаззами инқилоб, ки ба шарҳи масоили роҳбурдӣ ва асосӣ дар мавзуи Фаластин ихтисос дошт, оғоз ба кор кард.

Раҳбари муаззами инқилоб дар дидор бо нахуствазири Шветсия бар иртиқои ҳамкориҳои Эрон ва Шветсия таъкид карданд.