Раисиҷумҳури Ироқ, Мустафо Ал Козимӣ, раиси дастгоҳи амниятии ин кишварро, маъмури ташкили кобинаи ҷадиди Ироқ кард.

Дар сеюмин давраи эътои ҷоизаи ҷаҳонии Мустафо(с), ки имрӯз (душанбе) ҳамзамон бо ҳафтаи ваҳдат дар Теҳрон баргузор шуд, аз ду донишманди туркӣ ва се донишманди эронӣ, қадрдонӣ шуд.

Дар севвумин давраи эътои ҷоизаи ҷаҳонии Мустафо (с), ки имрӯз ҳамзамон бо ҳафтаи ваҳдат дар Теҳрон баргузор мешавад аз панҷ донишманди барҷастаи ҷаҳони ислом тақдир хоҳад шуд.

Оини кушоиши севвумин ҳафтаи ҷоизаи Мустафо (с) бо ҳузури масулон ва андешмандони эронӣ ва хориҷӣ, имрӯз ( шанбе ) дар донишгоҳи Аззаҳро (с) баргузор мешавад.

Муовини пажуҳишии Ҷомеъатул Мустафо алъоимияи Эрон гуфт: дар ҳоли ҳозир беш аз 100 ҳазор талаба аз 136 кишвар дар Ҷомеъатул Мустафо дар ҳоли таҳсил ҳастанд.

Ҳамгароии расонаҳои бурунмарзии Садо ва симо бо “Ҷомеат-ул-мустафо ал-оламия” дар Машҳад барои тарвиҷи фарҳангу маорифи исломӣ байни миллатҳо ваҷҳи иштироки матлубе дар баланд бардоштани сатҳи ҳамкориҳост.

Порс Тудей- « بسم الله الرحمن الرحیم » ҳамчун оғози каломи Худо дар Қуръон ва дигар матнҳои муқаддас танҳо оғоз нест; он як эъломияи ҷаҳонӣ аст, ки нишон медиҳад, Раҳмати Илоҳӣ меҳвари ҳамаи ҳаракатҳои наҷотбахш аст. Дар мантиқи Ҳазрати Маҳдӣ (а) ва Ҳазрати Исо (а), ин принсип шиор нест, балки асоси стратегӣ барои давраи зуҳур ва озодии башарият аст.

Порс Тудей- Интизории фаъол,  ҳамоҳангӣ ва амали дастаҷамъонаро талаб мекунад; ягонагӣ байни мунтазирон шиор нест, балки абзори амалӣ барои омодасозии ҷомеа аст.

Порс-Тудей. Зуҳури ҳазрати Маҳдии мавъуд танҳо рӯйдоде бузург барои мусулмонон нест, балки ҳазрати Исо (а) низ дар ин воқеаи азим ҳузур хоҳад дошт.

Порс тудей - Адёни иброҳимӣ ба омадани мунҷӣ ва поёни зулм бовар доранд ; ислом , масеҳият ва яҳудият ҳар се ваъда додаанд ки дар охируззамон , шахси илоҳӣ бо ёрии Худованд , ҷаҳонро аз ситам пок карда ва адолатро барқарор хоҳад кард .

Аввалин рӯз аз моҳи зилҳиҷҷа дар тақвими моҳи қамарӣ, солрузи издивоҷи ҳазрати Алӣ (а) бо ҳазрати Фотима (с), зеботарин, зулолтарин, шодтарин пайванди ҳастӣ дар ҷаҳони Ислом аст.

Пиёдаравии Арбаини ҳусайнӣ (а) дар Димишқ аз ҳарами ҳазрати Руқия (с.а) то ҳарами ҳазрати Зайнаб (с.а) баргузор шуд.

Ҳазрати Алиакбар (алайҳуссалом)-шаҳиди рашиди Карбало, фарзанди Имом Ҳусайн (а) буд, ки дар ҷанг алайҳи сипоҳи язидиён рашодат ва шуҷоати бисёре аз худ нишон дод ва сарафрозона ба шаҳодат расид.

Дар миёни тиллоҳои сӯратӣ ; тасовирии дилнишин аз бардошти гули Муҳаммадӣ дар устони Форси Эрон

Эрони исломӣ дар солрузи шаҳодати Имом Муҳаммади Боқир (а) дар ғаму мотам аст.

Шанбеи аввали моҳи раҷаби соли 1445 –и ҳиҷрии қамарӣ, баробар бо 13 январи 2024, солрӯзи валодати босаодати имом Муҳаммади Боқир (а), пешвои мусулмонони ҷаҳон аст.

Пайкари Сайид Муҳаммадҳодии Ҳодӣ, аз чеҳраҳои саршиноси ҷиҳодиву сиёсии Афғонистон рӯзи панҷшанбе дар Кобул - пойтахти Афғонистон ташйиъ ва ба хок супурда шуд.

Муҳаммади Исломӣ муовини раиси ҷумҳур ва раиси созмони энержии атмоӣ Эрон шомгоҳи шанбе дар барномаи гуфтугуи вижаи хабари ба шаҳри охирин дастовардҳо дар бахши санъати ҳастаӣ кишвар пардохт.

Эрони Исломӣ дар солрӯзи шаҳодати Имом Муҳаммади Боқир (а), набераи Паёмбар (с) дар ғам ва мотам аст.

Муҳаммадмаҳдии Карамӣ ва Сайид Муҳаммади Ҳусайнӣ, авомили аслии ҷинояте, ки мунҷар ба шаҳодати мазлӯмонаи Сайид Рӯҳуллоҳ Аҷамиён шуд, субҳи имрӯзи 17 даи 1401 ба дори муҷозот овехта шуданд .