Фардо якшанбе сездаҳумин моҳи раҷаби соли 1441 ҳиҷрии қамарӣ баробар бо ҳаштуми марти 2020 ва ҳаҷдаҳуми исфанди 1398 Солрӯзи пешвои парҳезкорон ва мавлои орифон ҳазрати амири муъминон Алӣ (а) аст.

Хаттоти 53 солаи ҳиндӣ ва аз аҳли суннат солҳост, ки сармояи ҳунари худро барои муаррифии Имом Алӣ (а) ба кор мебарад.

Абозар Алҳалавоҷӣ маддоҳи баҳрайнӣ ва се писари ӯ , суруди зебои "Ё Алӣ мадад"-ро иҷро кардаанд, ки ба муносибати солрӯзи шаҳодати ҳазрати Алӣ (а) тақдим мешавад.

Чашмаи оби гарми Муртазо Алӣ аз ҷозибаҳои гардишгарии табиӣ дар шаҳристони Кавири Табас дар Хуросон Ҷанубӣ аст. Ин чашма дар масири гардишгарии рустои Харв, дар фосилаи 27-километрии шаҳри Табас воқеъ шудааст.

Ба муносибати 13 Раҷаб, зодрӯзи ҳазрати Алӣ ибни Абитолиб (а), қавволии зебо аз марҳум Нусрати Фотеҳ Алихон ба номи шоҳи мардон Алӣ тақдим мешавад.

Кушта шудани Алӣ Абдуллоҳ Солеҳ, ки дар паи иқдоми хиёнатбор ва ҳаракати кудатогаронаи ӯ алайҳи муқовимати мардуми Яман рақам хурд, бозтоби густардае дар расонаҳо доштааст.

Муҳаммад Абдусалом, сухангӯи Ҷунбиши Ансоруллоҳи Яман Аморотро тарроҳи хиёнати Алӣ Абдуллоҳ Солеҳ, раисҷумҳури пешини Яман донист.

Алӣ ибни Абитолиб (23 сол қабл аз ҳиҷрат, соли 40-и қамарӣ) саҳобӣ, ровӣ, писарамӯ ва домоди Паёмбари акрам (с) аст. Ӯ ҳамсари ҳазрати Фотима ва котиби ваҳй аст.

Сешанбе сездаҳуми моҳи раҷаби соли 1438 ҳиҷрии қамарӣ баробар бо 11 апрели 2017, солрӯзи милоди ҳазрати амиралмуъминин Алӣ (а) аст.

Фарзанди қаҳрамони фақиди бокси ҷаҳон, дар як фурӯдгоҳи шаҳри Вашингтон, пойтахти Амрико боздошт ва бозҷуӣ шуд.

Созмони Афви Байналмилал дар вокуниш ба таъйиди ҳукми ҳабси 9-солаи Шайх Алӣ Салмон, рӯҳонии мубориз ва дабири кулли бузургтарин ҷамъияти сиёсии мухолифи ҳукумат дар Баҳрайн озодии фаврии ӯро хостор шуд.

Додгоҳи Баҳрайн маҳкумияти зиндони шайх Алӣ Салмон, фаъоли сиёсӣ ва дабири кулли ҷамъияти "Алвифоқ"-и ин кишварро лағв кард.

Ҳамоиши бузурги "Ширхоргони Ҳусайнӣ"

Порс Тудей-Ҳазрати Муҳаммад (с) беҳтарин мардонро касоне муаррифӣ мекунад, ки бо хонаводаи худ меҳрубон, дилсӯз ва одил бошанд؛ Мардоне, ки хушунату таҳқирро канор гузошта ва хонаро ба конуне аз оромиш бадал месозанд.

Порс Тудей - Дар дили андешаи маҳдавият, як паёми равшану дилгармкунанда наҳуфтааст; умед ба ояндае беҳтар. Ин умед фақат махсӯси мусулмонон нест, балки дар бовари бисёре аз адёну фарҳангҳои башарӣ дида мешавад.

 Порс тудей - Ҳазрати Зайнаб саломуллоҳи алайҳо наваӣ гиромии Паёмбар ислом буданд ки ба унвони улгӯе аз сабру истиқомат шинохта мешаванд .

Порс-Тудей. Қиёми имом Ҳусайн (а) имрӯз ба унвони намоду самболи озодагӣ, ҳақталабӣ ва зулмситезӣ дар ҷаҳон шинохта мешавад.

Порс тудей-Дифоъ аз мазлӯм аз умури ақлӣ ва фитрие аст, ки дар ривоёти исломӣ бар он таъкид шудааст.

Порс тудей- Мақоми зан дар Ислом, мақоми мунҳасир ба фард аст ва тавсиаҳои фаровонӣ барои эҳтиром ба занон шудааст.

Порс тудей - Раҳбари инқилоби исломӣ таъкид карданд : Густариши равобит бо ҳамсоягон , сиёсати қатъии Ҷумҳурии Исломии Эрон аст .