Кейинги йилларда кенг жамоатчилик ва олимларнинг диққатини ўзига жалб қилиб кела-ётган масалалардан бири шахс ва оила, оилавий муносабатлар муаммосидир.

Болалик пайтида энг муҳим ўлчам ва меъёрлардан бири бу диний тарбия ҳисобланади. Болада диний тарбияни ривож-равнақ бериш учун уша болалик давридан бошлаб уни ушбу руҳия билан тарбиялаш лозим бўлади, токим у бу дунёда иллоҳий раҳмат нишоналари билан ошно бўлса. Ва шу билан бирга у Аллоҳ таоло билан алоқа ўрнатиб аста-секинлик билан унинг жону-дилида диний ибодатларни бажо келтириш вазифаси жой олади.

Оилавий муносабатлар кишининг ижтимоий ҳаётини аниқлайдиган омилларидан бири бӯлиб, усиз башарият ҳаётининг идома топишига халал киради. Охирги пайтларда оиланинг жамиятдаги тобора торайиб борадиган ӯрни ҳаётнинг ижтимоий, маданий ва бошқа жиҳатларига ҳаматомонлама салбий таъсир етказади.

Глобаллашув жараёни ҳаётимизга тобора тез ва чуқур кириб келаётганининг асосий омили ва сабаби хусусида гапирганда шуни объектив тан олиш керак – бугунги кунда ҳар қайси давлатнинг тараққиёти ва равнақи нафақат яқин ва узоқ қўшнилар, балки жаҳон миқёсида бошқа минтақа ва ҳудудлар билан шундай чамбарчас боғланиб боряптики, бирон мамлакатнинг бу жараёндан четда туриши ижобий натижаларга олиб келмаслигини тушуниш, англаш қийин эмас.

Нафақага чиқиш давраси ҳаётнинг бошқа давраларидан қолишмай, катта аҳамиятга эга. Агар бу даврани киши иқтисодий ва ижтимоий жиҳатдан дуруст равишда режалаштирмай ӯтказмоқчи бӯлса, бу ҳолда нафақачи ва унинг оила аъзолари кӯплаб мушкулотга учраши мумкин.

Фарзанд ота-онанинг ҳузурида ўзини қанчалик хокисор тутса, шунчалик яхши. У бутун меҳрини хокисорлик ила ота-онасига пояндоз қилса ҳам оз. Шу билан бирга, доимо уларга Аллоҳ таолодан раҳм-шафқат тилаб, дуо қилиб туриши лозим.

Ёшлар айниқса ёшлик даврининг биринчи йилларида майл-истак ва орзу-армонларга тӯла бӯлишади. Ёшлар бу даврда ӯз ӯзликларини топмоқчи бӯлиб, ӯз шахсиятларини бошқаларга исботламоқчи бӯлишади.

Исломий Инқилоб муаззам раҳбари Эроннинг жасур фарзандлари халқимиз қалбида фахр -ифтихор ва ғурур ҳиссиётини ўйғотмоқда деб айтдилар.

Ҳаётнинг ҳаяжонлари уша тӯғилиш замонидан бошлаб шаклланади ва бизнинг ҳаётимизда муҳим рол ӯйнайди

Жамиятда биз турли хулқ-атвор ва ҳис-туйғуларга эга бўлган инсонлар билан муомалада бўламиз.

Инсон ўз ҳаёти давомида турли ҳисс-туйғулар ва хусусиятлар билан юзмаюз бўлади.

Исломий Инқилоб муаззам раҳбари Исломий мамлакатларнинг раҳбарлари ва ислом оламидаги дин, сиёсат ва маданият арбобларининг зиммасида оғир масъулият бор деб айтдилар.

Ҳаж хушуъ ва тадаббур аҳли бӯлган мумин бандани юксак маънавий мақомларга кӯтариши,  уни юқори  савияли нуроний инсонга айлантириши мумкин.

Оятуллоҳ Хоманаий ҳазратлари кеча душанба куни эрталаб илмий мадрасаларнинг ўқув йили бошланиши арафасида Теҳрон вилоятининг диний илм даргоҳларининг талабалари ва уламоларининг йиғинида нутқ қилдилар

Шанба куни АҚШнинг Виржиния штатидаги Шарлотсвиллдаги зўравонликлар ва ирқчилик намойишларида бир ёш ўспирин автомашина билан намойишчиларга қарата ҳамла қилди ва уларнинг устига бостириб борди

Қурқув инсоннинг руҳий ва психологик ҳолатидан бири ҳисобланиб, инсоннинг  дунёга келишидан бўён ўлимигача у билан бирга бўлади ва махсус хулқ-атворларни унда ижод этади

Ислом нуқтаи назаридан адолат инсоният усулининг эҳтиёжларидан биридир ва адолатсизлик ижтимоий меъёрлар ва мувозанатни барҳам беради.

Иқтисодий тараққиётга эришиш мақсади билан давлат жамиятнинг технологиялар ва илмий инфратизимларини мустаҳкамлаши лозим ва ишлаб чиқариш фаолиятлари билан уларни бирбирига ҳамжиҳат қилиши лозим. Давлатнинг бошқа вазифаларидан бири бу иқтисодий соғлом фаолиятлар учун хавфсизликни таъминлаш ва осойишта фазони яратишдан иборатдир.

Тараққиёт жараёнида маданий омилаларга аҳамият қаратиш катта аҳамиятни касб этади. Айниқса ҳозирги асрда шунга шоҳид бўлмоқдамизким, катта қудратга эга бўлган мамлакатлар асосан маданий усуллардан фойдаланиб бошқа миллатларга ўз ҳукмронликларини юклатишади.

Ҳар бир жамият ўзининг маданий қадриятлари билан муносиб тараққиёт намунасини танлаши зарурий ишдир. Мутахассислар ривожланиш жараёнини бир дарахтнинг ўсиб катта бўлишига ўхшатишади. Жамиятнинг маданияти ушбу дарахтнинг энг муҳим жойи ва обрў-эътибори, яъни унинг томири ҳисобланади. Тараққиётнинг дарахти муносиб таълим олиш ва сармоя киритиш билан озуқаланади ва иқтисодий тизим ва туғри мудрият этиш бу дарахтнинг танаси саналади.