Дар ривоёти расида аз аҳли байт дар бадани одамӣ сесаду шаст раг вуҷуд дорад, ки саду ҳаштод раги он мутаҳаррик ва саду ҳаштод раги дигар сокин мебошад.

Дар аҳодис ва ривоёти манқул аз Имом Ризо (а) дар кутуби мухталиф, тавсияҳои ҷолибе дар мавриди тарзи таҳия ва масрафи гӯшт, ки яке аз манобеи ғизоии аслии мост, вуҷуд дорад, ки мутолиа ва амал кардан ба онҳо зомини саломатии мо хоҳад буд.

Карафс гиёҳе аст, алафӣ, ки қисмати мавриди истифодаи ин сабзавот, қисматҳои мухталифи он бавижа реша ва барги он аст.

Раисҷумҳури Туркия дар бахше аз конфронси хабарии муштарак бо раисҷумҳури Эрон дар бораи моҳи муҳаррам, ҳазрати Алӣ (а), имом Ҳасан (а) ва имом Ҳусайн (а) изҳори назар кард.

Фардо давоздаҳуми моҳи Муҳаррами 1439 ҳиҷрии қамарӣ баробар бо сеюми октябри 2017 мусодиф бо солрӯзи шаҳодати имом Саҷҷод (а) аз наберагони поки ҳазрати Расул (с) аст.

Гӯшти моҳӣ дорои витаминҳои A, B ва D, калсиюм, фосфор ва дорои миқдори каме оҳан ва мис мебошад. Моҳиҳое, ки дар обҳои шӯр зиндагӣ мекунанд, дорои миқдори зиёде ёд мебошанд.

Муҳаммад Ашраф Ғанӣ, раисҷумҳури Афғонистон ба ибратгирӣ аз наҳзати Ошӯро ва қиёми Имом Ҳусейн таъкид кард.

Имом Ризо алайҳиссалом барои аз байни бурдани ҷӯш (нарак) мефармояд: Агар мехоҳӣ, ки дар баданат ҷӯш (нарак) ва ғайри он рӯх нанамояд, ҳангоми даромадан ба ҳаммом, чарб кардани бадани худро бо равғани бунафша оғоз кун.

Кисаи сафро дар сатҳи таҳтонии кабид қарор дорад. Вазифаи ин киса нигаҳдории моеи зардранги сафро (BILE) аст.

Бодимҷон ба ҳар мизоҷе созгор аст ва меъдаро тақвият мекунад.

Имрӯз душанбе бистуми зилҳаҷҷаи 1438 ҳиҷрии қамарӣ баробар бо 11-уми сентябри 2017, солрӯзи вилодати ҳазрати Имом Мӯсои Козим (а) аст.

Оё воқеан навъи тағзия метавонад, рӯи ҳофизаи мо таъсири мусбат ё манфӣ бигузорад?

Бо гузашти умр заиф шудани нерӯи босира амри табиист.

Имом Ҳодӣ (а) дар соли 212 ҳиҷрии қамарӣ наздики шаҳри Мадина ба дунё омад ва таҳти роҳнамои‎ҳои падари бузургавораш Имом Ҷавод (а) қарор гирифт ва баъд аз риҳлати падар, ӯҳда‎дори имомат ва раҳбарии ҷомеаи исломӣ шуд.

Нахуд як модаи ғизоии бисёр муфид ва серғизо аст, ки мутаассифона ин рӯзҳо камтар мавриди истифода қарор мегирад.

Фардо 22-уми август баробар бо 31-уми мурдод ва охирин рӯзи моҳи зилқаъда- мусодиф бо солрӯзи шаҳодати мазлумонаи ҳазрати Имом Ҷавод (а) пешвои бузурги мусулмонон ва аз наберагони поки Расули гиромии Ислом (с) аст.

Ба нақл аз пайғамбар (с) омадааст: Ангур бихуред, зеро ангур ғамро аз байн мебарад.

Хурмо, аз назари пизишкӣ, бисёр боарзиш аст, дини мубини Ислом хурморо аз ҷумлаи муҳимтарин меваҷот қарор додааст.

Ғизои худро бо сабуктарин ғизое, ки баданат ба андозаи одатат ва бар ҳасби иқоматгоҳ ва фаъолиятҳо ва замонаат тағзия тағзия мекунад, оғоз кун.

Мутобиқи ривоёт бодиринг аз он даста меваҳои биҳиштӣ аст, ки паёмбари гиромии ислом (с) ҳам ба он алоқаи фаровон доштаанд ва хурдани онро бо каме намак тавсия мефармуданд.