Ташкили хонавода дар ислом масаълае ҳаётӣ ва барномае олӣ аст, ки агарчи бар асоси муқаррарот ва қонунҳои қуръонӣ, ривоӣ ва шаръӣ ва баёноти анбиё ва авлиё ҷомаи амал мепӯшад, аммо мояҳои нахустини он ба сурати ғаризаи муҳаббат, отифа, меҳрубонӣ ва ишқ дар мард ва зан ба иродаи ҳакимонаи Аллоҳ Таъоло қарор дода шуда аст.

Анор барои пешгирӣ ва дармони бисёре аз бемориҳо, аз ҷумла, баста ва танг шудани рагҳо ва шараёнҳои бадан (атеросклероз), саратон ва ҳамчунин кӯмак ба тӯли умр ва кунд кардани вокунишҳои пир шудани селулҳо таъсироти фаровоне дорад.

Имом Ризо (а) дар бораи тадобири моҳҳо ва риояти режими хосси ғизоии ҳар моҳ мутобиқи моҳҳои румӣ тавсияҳои муфиде ироа кардаанд.

Дар тибби суннатӣ ва исломӣ коснӣ (Cichorium intybus L)-ро тасфиякунандаи хун дониста ва муътақиданд, ки асароти фоидабахшӣ рӯйи ҷигар ва талха мегузорад ва ҳамчунин барои пешгирӣ аз нороҳатиҳои меъда ва тақвияти мизоҷ аз он истифода мешавад.

Ҳасан ибни Фазол аз Имом Ризо (а) ин гуна нақл карда, ки фармуданд:

Фалсафаи биъсати паёмбарон ва ба табаъи онон имомон алайҳимуссалом барои тарбияти нуфуси башар ва иртиқо бахшидан ба маротиби олии маънавият будааст.

Имом Ризо алайҳиссалом фарде кушодачеҳра ва хушбархурд буд.

Имом Ризо алайҳиссалом пас аз шаҳодати падари бузургвораш, дар соли 183 ҳиҷрӣ, дар 35-солагӣ уҳдадори мақоми имомат шуд.

Пас аз шаҳодати мазлумонаи Алӣ ибни Мусо ар-Ризо (алайҳиссалом) дӯстон ва пайравон мутаваҷҷеҳи зиёрати он ҳазрат шуданд.

Имом Ризо (а) дар рисолаи "Заҳабия" фасли баҳорро ин гуна тавсиф мефармояд....

Китобҳои мансуб ба Имом Ризо алайҳиссалом

Қуръон ва аҳли байт алайҳимуссалом ҳеч гоҳ аз якдигар ҷудо набудаанд. Бо мутолиа дар сира ва сабки зиндагии аҳли байт (а) дармеёбем, ки Қуръон ва аҳли байт алайҳимуссалом ҳеч гоҳ аз якдигар ҷудо набудаанд ва Қуръон дар тамоми абъоди зиндагии онҳо ҳузур доштааст.

Мутобиқи тавсияҳои пизишкии суннатӣ беҳтарин равиш барои лоғарӣ назорати тағзия ва истифода аз маводи ғизоии муфид унвон шуда аст.

Алӣ ибни Абитолиб (23 сол қабл аз ҳиҷрат, соли 40-и қамарӣ) саҳобӣ, ровӣ, писарамӯ ва домоди Паёмбари акрам (с) аст. Ӯ ҳамсари ҳазрати Фотима ва котиби ваҳй аст.

Мухтасаре аз сира ва зиндагонии Имом Ризо алайҳиссалом

Шанбе, сеюми раҷаби соли 1438-и ҳиҷрии қамарӣ, баробар бо якуми апрели соли 2017-и мелодӣ солгарди шаҳодати ҳазрати Имом Алӣ Нақӣ (а), аз наберагони поки Расули гиромии Ислом (с) аст.

Фардо, панҷшанбе, аввали моҳи раҷаби соли 1438-и ҳиҷрии қамарӣ, баробар бо 30-юми марти соли 2017 хуҷаста солрӯзи вилодати босаодати Имом Муҳаммадбоқир (а), аз наберагони гиромии Расули Худо (с) аст.

Раҳбари муаззами инқилоби исломӣ ба муносибати даҳаи мубораки Фаҷр, бо ҳузур дар ҳарами мутаҳҳари Имом Хумайнӣ (раҳ) ва гулзори шаҳидони Биҳишти Заҳрои Теҳрон, ёди бунёнгузори кабири Ҷумҳурии Исломии Эрон ва шаҳидони гаронқадрро гиромӣ доштанд.

Як ҷавони ҷопонӣ дар ҳарами мутаҳҳари Имом Ризо (а) мусалмон шуд.

Маросими ташйии пайкари Оятуллоҳ Акбари Ҳошимии Рафсанҷонӣ, раиси фақиди Маҷмаи ташхиси маслиҳати низоми Эрон, бо ҳузури садҳо ҳазор тан аз мардум баргузор шуд ва ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ҳузур дар ин маросим бар пайкари эшон намоз хонданд.